Pinarkrty

Uyuduğunda çok eziyet çеkiyorsun. Tüm anılarınla boğuşuyorsun. Elini uzatıyorsun ve kimse ortada yok.. Duası olmayan bir tanrı gibi.

Dün iyi gibi hissediyordum. Ama bugün iyi değilim. Hislerim sürekli değişiyor. Şuanda dinleniyor muyum yoksa dağılıyor muyum emin değilim. Bir...

İç huzurum yok Bildiğim tek şey bu Elim kolum bağlı İyiymişim gibi davranıyorum Ama düşüncelerim bana ait değil Bu yüzden sadece yalan...

Kendi hayatımızın detaylarında mı yoksa hayallerin sığınağında mı daha çekilir olur hayat? Yoksa nuh tufanının temizleyemeyeceği bir bataklığın...

İnsanın en tutumlu olduğu yanı haykırmak istediklerini içinde biriktirmesidir. İnsanın savurgan olmadığı tek yönü budur. Fiziksel olarak...

Postanedeki memur, kağıt parayı ışığa tutarak ‘sahte’ olduğunu anladı. Sen nasıl ayıracaksın sahteyle gerçeği? Acaba nasıldır sahtesi basılmayacak...

Tüm servetimize rağmen yoksuluz çünkü çok şeyimiz var ama biz küçüğüz Sonuçta, ortalama bir insan kendini güvensiz, yalnız, bunalımlı hisseder...

Bu dünya bir kez tercüme edildiğinde Gerçek anlamı anlaşılmayacak İnandığım şey ise yalnızca, gözlerini açtığında Dokunduğun dünyadır...

Güven bir tohumsa, güvenin oluşacağı ortam ise toprak olmalıdır. Bu filizde ise bir bağ oluşur. Peki bu bağa neden ihtiyaç duyarız?

Öfke içinden akıp gittiğinde geriye sadece yıkım kalır. Konuşulanlar içine gömülür. En kötü şeylerden bazıları daha da derine iner. Ve bir adım...

Hayal kırıklığı, çaresizlik, ümitsizlik... Çekecek içinin bile kalmadığını fark edişle gelen o boşluk hissi. Akıl, kalbe geçemez.

Sevginin dokunacağı alan sınırlı mıdır? Psikopat zeki biridir. Ayırt edici özellikleri; duygu yoksunluğu, utanma duygusunun olmaması,...

‘Boğuluyorum. Boğan da benim, çok ilginç. Hatta su da benim.’ derdi bir kitapta biri.

Futbolcular karambolde tekmeliyor, trolcüler deniz siyahken avlanıyor, çocuklar öğretmen sınıftan çıkar çıkmaz çıldırıyor, pazarcılar tezgahın...

Ayağımız düşüncelerimize takılır, içimize düşeriz. Düştüğümüz boşlukta saplanıp kaldıklarımız ise değil bizden uzakta. Peki nereye bakıyordu okun...

Bizim en uzak mesafemiz, dilimiz.

İnsanın içi üzülünce dışı kendini aldatmak için başka bir hale dönüşmeye başlıyor. Bunu görmek yerine aynada görebileceği yabancıdan utanıyor....

Güzel kursakmış, heves biriktirelim. /kırrıko

Bazılarına göre tanrının izin verdiği kadar, bazılarına göre ise nöronların aktivasyonuna göre değişkenlik gösterir. Belirleyici nedir?

Hayat bir kargaşaya sürüklüyor bizi, içsel kaosumuz da aynı şekilde. Kendi benliğimizi bulmak için çıktığımız yolculuklarda, kendimize...