Hayatın güzel bir rüya mı yoksa çirkin bir kabus mu?

Belirli bir yaşa kadar hayatım kabus gibiydi. Sonra bu kabustan uyanmak için neler yapmam gerektiğini sorguladım. İçimde mutlu olmayı bekleyen, kendini her zaman eksik hisseden bir çocuk olduğunu anladım. Daha sonra o çocukla her gün aynanın karşısında konuşmaya başladım. Ona; "Ben senin yanındayım, kimsenin ilgisi ve sevgisine ihtiyacın yok! Çünkü ben seni çok seviyorum ve sana sımsıkı sarılıyorum." dedim.

Bunu demeye başladığımın birkaç gün sonrasında, ruhumdaki ve enerjimdeki değişimin farkına vardım. Daha sonra da böyle ilerledim ve kabus olarak betimlediğim hayatımı rüyaların bile ötesine taşıdım. Şimdi hayatım istediğim gibi. Her imkana sahibim, ulaşmak istediğim her şeye ulaşabilecek güçteyim, istediğim ülkenin sınırlarına girebilirim. Çünkü zamanında ben bu günlerin bedelini çok ödedim.

Hayat, içinde hem rüyaları hem de kabusları barındıran bir deniz; dalgaların sertliği kadar, güneşin yansımasının ışıltısı da ona ait. Kendi cennet bahçemizi yeşertmek, fırtınalara rağmen çiçeklerimizi korumak bizim elimizde. Zihnimizin gücüyle, dikenli yolları çiçekli bahçelere çevirebilir, cehennemi cennete dönüştürebiliriz.