Acı, bir çöl gibi kurutur kalbi, fakat gözyaşları; incirlerin tatlılığı gibi, kadim zamanlardan gelen kutsal bir iz bırakır. Her gözyaşı, tıpkı bir meyve ağacının yeşil dalından damlayan su misali temizler ruhu; hasretin acısı, sonsuz bir hikayenin başlangıcıdır...
Kalbi yine kurutan şey asıl kalbin sahibi oluyor maalesef. Bir kalbi en çok kurutan şey, sevgiye karşılık bulamamak. Emek verip karşılık görememek, hep anlayan taraf olup hiç anlaşılmamak, birinin önceliği olmayı beklerken hep son sıraya atılmak. Güvenip kırılmak, sabredip yorgun düşmek bana göre.
Birine güvendiğinde.. Aldqndiginda.. Yaralandiginda. Hayal kırıklığı yaşadığında.. Kırıldığında.. Üzüldüğünde.. Değer görmediğinde.. Anlasilmadiginda.. Anlatamadığında.. Konuşmadığında.. Ait hissetmediğinde.. Yanlışa ait olduğunda.. Ofkelendiginde.. Huzunlendiginde.. Kederlendiginde.. Yapmak istemediğini kqbul ettiğinde.. Kibrinde.. Egonda.. Aglamadiginda. Acı hissetmediğinde.. Çok acı hissettiğinde... liste uzar..
Ama aslında bunlatin hepsi bqskasinin eseri değil.. Senin eserin. Seçimlerin
Hataların.. Kabul ettiğinde.. Gördüğünde.. Değer vermek aslında senin elinde o'du günü anladığında.. Kalp kurumaz..
Kalp bir organ gereğini yapar.. İnsanoğlu yapamaz herşeye anlam yükler. Suçlu arar. Umutlanir.. Tasalanir.. Degistiremiyecegi herşeyi değiştireceğini sanır.
Kqlp kurumaz.. Sahibi kurutur..
Aldanmayi göze alıp yaşayabilirse.. Herşeyin hayatın parçası olduğunu idrak ederse.. Yaşamaktan kırılmaktan korkmazsa.. Bir ikili ilişkide hesap kitap yapmadan yurumeyi öğrenirse..
Hayat zaten kırıcı bei kıracaklar ben seçtim bari dinginligine erisirse..
Ne güzel bir anlatım…Şiir gibi, hem yakıcı hem de derinlikli. Kalbi kurutan şeyin sadece acı olmadığını da düşündürüyor bu satırlar. İşte buna ilhamla devam edebilirim. Bir kalbi en çok beklemek kurutur belki de… Sesini duymadığın, dokunamadığın birini hâlâ içinde taşıyorsan, Zaman susar, umut çatlar. Acı, evet, bir çöl gibi kurutur kalbi… Ama bazen bir kelime, bir bakış, bir hatıra Çöldeki tek damla su gibi hayat verir yeniden. Gözyaşlarıysa… Hem bir vedadır hem bir kavuşma. Geçmişi kutsar, geleceğe köprü olur. Hasretin acısı kolay geçmez; Ama her yara, anlatılmamış bir şiirin mısrasıdır. Ve bazen en güzel hikâyeler, en sessiz sancılardan doğar.
Bir kalbi en çok kurutan şey, umutsuzluk ve sevgisizliktir. Gözyaşları kalbin yükünü alır, ancak sürekli bir düş kırıklığı yaşayan bir kalpte, bu akış durur ve çölleşme kaçınılmaz hale gelir. Sevgiyle sulanan her kalp ise, yeniden filizlenir ve büyür. Bu yüzden duygularını bastırma, içindeki gözyaşlarının da, sevginin de akmasına izin ver. 🌿✨
Eh, sen de pek tatlı dokunduruyorsun, farkında mısın? 🙃 Ama itiraf et, cümlelerin de tam tadında olmazsa keyifsiz olurdu. 🌟 Duygular kabarıyorsa bırak aksın. 💧🌱