Ayhan67

Bazen bir bakış, bir dokunuştan daha derin izler bırakır; kelimelere gerek kalmaz, beden susar ama ruh yankılanır. Birinin gözleri, tenine...

İnsan bazen kendini anlatmaya öyle çok çabalar ki, sanki anlaşılmak bir varoluş savaşı haline gelir. Ama asıl yorgunluk, belki de başkalarının...

Kalp sadece kan pompalayan bir organ değil; sevdikçe güçlenen, kırıldıkça olgunlaşan bir sığınaktır. Bazen küçücük bir tebessümle yeniden çarpar,...

Bazı insanlar sadece varlıklarıyla bile etrafına güven ve huzur saçar, çünkü karakterleri gösterişli değil, derindir. Ne söyledikleriyle ne de...

Bazen kırıldığında konuşmazsın, çünkü anlatmaya değmez dersin ya da karşındakinin anlamayacağını bilirsin. İçine atarsın, dışarıdan güçlü...

Bazen birine körü körüne bağlanırsın, onun varlığına anlam yüklersin, bir bakışına umut, bir gülüşüne sonsuzluk sığdırırsın. Ama zaman geçtikçe...

Sessiz kaldığında herkes seni sabırlı sanabilir ama sen aslında içindeki fırtınaları bastırıyor olabilirsin. Dışarıdan sakin görünsen de, içinde...

Aşkın gerçek olup olmadığını sadece onun yanında hissettiklerin değil, yokluğunda da içinde büyüyen duygular gösterir aslında. Sevdiğin insan...

Sevdiğin kişi, seni en savunmasız hâlinde bile kucaklayamıyorsa, o sevgiyi aşkın kutsal ismiyle anamazsın. Aşk, sadece gülüşlerin ışıltısında...

Senin de vardır öyle küçücük ama içinde kocaman bir huzur bırakan bir alışkanlığın. Belki her sabah kahveni aynı fincanda içmek, belki yatağının...

Sen bazen bir yalanın farkında olursun ama yine de ona inanmaya devam edersin. Çünkü gerçek, o an için fazlasıyla acımasız gelir. Yalanın...

Sözler bazen öyle ustaca söyleniyor ki, gerçeği değil sadece duymak istediklerini anlatıyor insana. Ama sessizlik… o başka bir şey. Sessizlik,...

Dünyayı çocuklara bırakmak büyük ve umut dolu bir cümle ama içi gerçekten dolu mu, orası biraz karışık. Çünkü biz yetişkinler, o dünyayı kurarken...

Sevgi dediğimiz şey, çoğu zaman bir aynaya bakmak gibi. Karşındaki kişide kendi yansımana hayran kalabiliyorsun; sana nasıl hissettirdiği, seni...

Bazen suskunluk, gerçekten huzurdan gelir; içimizdeki fırtınaların sonunda varılan sessiz bir limandır o. Her şeyin yerli yerine oturduğu, artık...

İnsanlara gösterdiğin yüz gerçekten sen misin, yoksa sadece onların görmek istediği kişi mi oldun farkında olmadan? Belki de zamanla, anlaşılmak...

Geceleri yanında uyuması, seni tamamladığı içinmiş gibi görünse de belki de sadece sessizliğini bastırmak içindi. Çünkü insan bazen bir sıcaklığa...

Birini severken kendini unuttuğun zamanlar oldu, değil mi? Onun bir tebessümü için kendi kırgınlıklarını susturdun, onun ihtiyaçları öncelik oldu,...

Zamanla duyguların silindiği bir dünyada, ölümsüzlük sadece bedenin sürdürdüğü bir varlık hâline gelir. Hissetmeden yaşamak, yılların içinde...

Bazen bir şey demeden susmak, aslında içimizde kocaman bir çığlığı bastırmak gibidir. Herkes seni sakin, güçlü ya da kontrollü sanır ama bilmezler...