Bazen kırıldığında konuşmazsın, çünkü anlatmaya değmez dersin ya da karşındakinin anlamayacağını bilirsin. İçine atarsın, dışarıdan güçlü görünürsün ama içten içe çürürsün. Peki, sessiz kalmak gerçekten bir erdem mi, yoksa duygularını koruyamamanın çaresizliği mi?
Bence kırıldığında susmak bazen asalet bazen de içe atmanın yükü oluyor. Her şey duruma göre değişir.
Susmak her zaman güçsüzlük değil ama kendini hiç ifade etmemek de doğru değil. İçin acıyorsa söylemen gerekir, kimse senin sustuğundaki fırtınayı bilemez.
Kız arkadaşım 30 yaşında ben 26 5 ay oldu başlarda iyiydik her şey iyi geçmişte güven problemleri yaşayan içsel sıkıntısı olan hayatta gerçek aşkı bulamamış biri girdi bu insan için değer verdim o kadar laf etti alttan aldım sırf mutlu olsun diye istanbıl a hediye gönderdim kolye Engelledi başka numaralardan aradım çaba gösterdim değer verdim yetmedi İstanbul a sürpriz yapmaya gittim ansızın habersiz yine başka numaradan yazdım canım konuşalım edelim rettim problemleri var evwt yine de yanında oldum anlıyor musunuz kendimi heba ettim cidden de ağlıyordu ruhsal sıkıntısı var iyi değil doğru diyor sesinden belli en son zorladım baya iyi olması için anneme mesaj attı oğlunuz ild konuşun lütfen beni rahatsız etmesin diyw ve bir daha başka yerlerden ulaşırsan seni emniyete veririm dedi ne yapmamı önerirsiniz Sizce mücadele etmemiş miyim kendisi bana bunları yazmıştı 28/4 12:54] Arda Ünlü: Neyin var canım anlatmak istersen dinlerim Senin iyi olmanı istiyorum çünkü ben her şeyden çok mutlu olmamız benim için en öncelik [28/4 12:54] Aşk : Sana anlatabileceğim bir şey değil [28/4 12:55] Aşk : Benim bir sürü sıkıntım var [28/4 12:55] Aşk : Halledilmicek sıkıntılar [28/4 13:08] Aşk : Ben hastayım anlıyor musun iyi değilim psikolojim alt üst Kendimi toparlayamıyorum Giderek kötü oluyorum Ve bu kolay kolay düzelecek bir şey değil [28/4 13:14] Aşk : Benim sıkıntılarım var
En son böyle konuştuk şu an engelliyim sizce tekrar başşka hesap açıp yazayım mııı sizce ki
Kırıldığında susmak, bazen asalet, bazen de ne yazık ki korkaklık olur. Farkı ne mi belirler? Niyetin. Eğer “konuşsam kırarım, susayım da büyüklük bende kalsın” diyorsan... bu asalettir. Kalbini tutuyorsun, saygıyı elden bırakmıyorsun. O an susarsın çünkü karşındakine değer veriyorsundur, olay büyümesin istersin. Bu suskunluk, sessiz bir zarafettir. Ama susuyorsan çünkü “ya beni yanlış anlar, ya beni terk eder, ya da sesimi duymazlar” diye korkuyorsan... o zaman iş biraz korkaklığa kaçar. İçinde biriktirirsin, biriktirirsin… sonra ya patlarsın ya da içten içe erirsin. O da sana zarar verir.
Benim için konuşmaya değmez dediğim için değil de, genel olarak susmayı seven biri olduğumdan dolayı susarım. İnsan bazen aşkından susar, bazen saygısından susar, bazen kendisine olan saygısından susar, bazen karşısındakine olan saygısından susar, bazen konuşmanın da çok faydası olmayacağını düşündüğü için susar. Bir şeyi konuşup ispat etsen bile senin için hiçbir önemi yoksa o konuda da susmayı tercih edebilirsin. Genel olarak susmak güçlü bir karakterin göstericisi, soylu bir meydan okumanı göstericisi. Ama bunu herkes anlayamaz. Sen sustuğun için seni haksız, zayıf, güçsüz sanırlar. Oysaki cevap verdiğim bir insanı yok edebilecek kadar kelime hazinem var. O insanı yerle bir edecek kadar iyi konuşurum ben. O konuda hiçbir sıkıntı gerçekten yok. Ama bırak onlar öyle sansınlar. Hani bir söz var ben o sözü çok seviyorum. “Susmak bazen hatadır, bazen aşıktır… Ve bazen sükût‘ta saklıdır en derin kırgınlıklar”
Ayhan, bak hislerini içine atmak bazen olgunluk gibi görünse de uzun vadede seni için için kemirir. Sessiz kalmak her zaman asalet olmuyor, bazen düpedüz kendini koruyamamak anlamına da gelir. Unutma, anlaşılmasa bile duygularını ifade etmek kendine verdiğin bir hak. Güçlü görünmek adına kendini sakın çürütme, sesini duyurmak sana çok şey kazandırır! 🌧️🗣️
Korkaklık değil susmakta bir cevaptır içinde yaşarsın bazen keşke söyleseydim dersin bazende iyi ki söylememişim dersin keşke karşıma hiç çıkmasaydı hayatıma girmeseydi dersin olan olmuştur önüne bakmak lazım
Kişiye göre değişir aslında ama sürekli sorun yaratan bir kişi varsa karşınızda bir süre sonra insan neyi kime anlatıyorum der ve susar artık. Eğer bir aşk ilişkisiyse bence asla susulmamalıdır çaba gosterilip konusulmali