Rıza Sönmez'den Güllü Şarap Tarifi

Havaya düştü cemre artık bahar, artık çiçek, artık uyanış, artık tanıklığımızın sarhoşluk zamanı. Madem sarhoşluğa bu kadar arzuluyuz, Bizans toprağındayız, güllü bir şarap tarifi esrikliğimize yakışır ama unutma ki sempozyumlarda çok sayıda insana bulaşırdı esriklik. Bildiğin Bizans'tan Hierophİlos'un bir tarifi, tabi ki sempozyumu verenin şanına uygun bir miktarda....

Sen miktarları kendine göre ağırlayacağın saz arkadaşlarına göre uyarla.

Güllü Şarap:

En iyisinden 10 litre şarap, Roma'da en iyi şarap hekim Dioskorides tarafından Ankona Şarabı olarak tespit edilmişti. Osmanlı'nın en iyi şarabı Tenedos şarabı idi, yani bugünün Bozcaada Şarabı.

Neyse damağına uygun bulduğun o kadar şarabı al.

4 litre bal ve 1,5 litre gül yaprağına ihtiyacın var ama çiçekçiden alma o yaprakları, Isparta'dan tanıdıklar bul, yahut vardır internette bir hizmet veren.

Gülü 15 gün boyunca şarabın koynunda uyut. Sarsılmasın nice rüyalara varsın. Gülün rayihası şaraba geçti hem-hal olduysa, süz yapraklardan veda hutbesi olsun (ki unutma İslam Mitolojisi'nde miraca çıkan Muhammed'in ter damlalarından oluşmuştur gül). Balı kaynat, iki sıvıyı karıştır birbirlerine. Sırlı bir çömleğe, yahut cam kaba koy.

Vakit bu vakittir dediğin bir zaman aç ve bir film şeridi gibi geçsin gözlerinin önünden Roma-Bizans (Ha, geçmiş zamanlarda bu nasıl oluyordu bunu içerken kim ne giyiyor? kim ne yiyiyor? diye merak ediyorsan, Fellini'nin "Satricion" filmini izle.

Peki bu şarabın yanına ne yemeliyiz, nereden bulacağız dönem yemeklerini diyorsan: Apicius'un "De Culiniera adlı kitabından yemekler yap. "nereden bulacağım allah aşkına bu kitabı'' diyorsan -ki bu kitap 3. yy yazılmış dünyanın ilk yemek kitaplarındandır - www.gutenberg.org'ta hem latince hem de ingilizce çevirisini bulabilirsin. Bu arada kıyağımı unutma gutenberg org'ta binlerce ücretsiz kitap indirebilirsin.

Neyse; bu rayihalı şarabı içmeye hazır ettiğinde dost çağır, eş çağır, beni çağır, onu çağır. Lezzet de olur, afiyet de, hatta cennet. Bu arada günebakan yani ayçiçeğine (helianthus türü bir bitkidir) güneaşık da deniyormuş, az önce öğrendim.

Vardı böyle bana yazılmış bir şiir. Tarihte Klytia ve Leukothoe adlı iki genç kız güneşe aşıkmış ama güneş Leukothoe'yi seçmiş diğer kızımızdan yüz çevirmiş. Bunun üzerine Klytia güneşin kaçamak aşkını kızın babasına ispiyonlamış. Klytia vuslata eremediği gibi derin bir çukurda ölüme terk edilmiş. Leukothoe ise güneşi kaybetmiş. Güneş onu görmeye gelmiyormuş. Çılgına dönen kızımız Leukothoe her zaman yüzünü güne dönen günebakan çiçeğine dönüşmüş. Kapa parantez, afiyet olsun.