Merhaba KS ailesi ^_^
İlk bencemi yazacağım için ana konudan sapabilirim pek bir deneyimim yok. Eleştirilerinizi bekliyorum :)
Bu benceyi kilolu bir kız olarak yazıyorum. Şu an 19 yaşındayım 166 boyunda ve 104 kiloyum. Hiçbir zaman kilomu saklayan birisi olmadım olmam da. Soran olursa çekinmeden söylüyorum.

Ben kendimi bildim bileli kiloluydum ailem çalıştığı için bana bakıcım bakıyordu. Aile sevgisinden tamamen uzak büyüdüm hatta bana terbiye veren kimse olmadı desem yeridir. Gördüğüm tek kişi bakıcımdı. Kimse yanlış anlamasın burada bakıcımı asla kötülemiyorum çok iyi birisiydi ama kültürel olarak bana bir şey katamadı...
Sen kime çektin bilmiyorum hiçbir huyumu almamışsın senelerdir kilo veremiyorsun azimsizsin hiçbir şeyi başaramıyorsun.
cümlesini ben büyürken benim yanımda olmayan bir anneden duymak beni her zaman üzmüştü. O da kendisine göre haklıydı aslında sonuçta bana bakabilmek için işte çalışıyordu. Peki anne olmak kızının temel ihtiyaçlarını karşılamak mı demekti? Yoksa onun ruhunu da besleyebilmek mi demekti?
Çocukluğum tam bir fiyaskoydu... Okuldaki herkes benimle dalga geçerdi hiç kimse benimle arkadaş olmazdı. Eve gidip ağlardım ama evde de annem babam hep kavga ederdi kimse benimle ilgilenmezdi. Yaşadığım tacizleri anneme anlattığımda annem hiç umursamamıştı sen yanlış anlamışsındır demişti. O her zaman elalem duyarsa ne olur düşüncesindeydi çünkü... 12 yaşına geldiğimde cinsellikle tanışmıştım annem bana hiçbir şey anlatmazdı zaten ben de kendi bedenimi kendim keşfediyordum. Bir gün annem beni gördü
Bu kadar erken cinselliğe uyanan birini görmedim. Rezil!
demişti sadece. Ben de utanıp ağlamıştım. Sadece ağlamıştım. Yaşadığım bütün bu olaylar beni çok acımasız birisi yapmıştı. Etrafımdaki herkesle dalga geçerdim. Sanıyorum çocukluğumda benimle dalga geçenlerin intikamını alıyordum ufak aklımla... Kilolu birisi olduğum için de hiç sevgilim olmazdı. Büyük bir şehre taşınınca internetten birisiyle görüşmeye başladım. Kamerada ona soyunuyordum sonra onunla buluştuk. İlk defa öpüşüyordum 14 yaşındaydım. Annem bana ne dini olarak bunun yanlış olduğunu anlatmıştı ne de bunun bana bu yaşta psikolojik olarak zarar vereceğini anlatmıştı. Ben o ve arkadaşı birlikte buluştuğumuz bir gün bana seni evine bırakalım dediler ben de tamam dedim. Ondan sonra ne olduysa oldu. Kendimi bir bahçede onlarla ilişkiye girerken buldum. İstemediğimi defalarca söyledim ama zorluyorlardı. Ağlıyordum bırakın diyordum ama durmadılar. Yine de bu olanlara rağmen beni seviyor sanmıştım... Bana bunda yanlış bir şey o da benim arkadaşım demişti. O 16 yaşında ben 14 yaşındaydım. Saat 10 gibiydi eve gidecektim taksi durdu
Kızım bu saatte yolda gezme ben seni evine bırakayım.
dedi. Taksiye bindim ve eve gittim. Parayı annem verdi. İçeri girdim odama gittim. Olayı anlamamıştım bile... Bu sırada sevgilimle mesajlaşıyordum. Nasıldı diye soruyordu. Ben de çok güzeldi demiştim çünkü beni bırakmasından korkuyordum sevildiğimi sanıyordum. Daha sonra tehtitler başladı abim bizi görmüş eğer onunla da birlikte olmazsan beni babama söyleyecek tüm hayatım bitecek dedi. Ben ne yapacağımı bilemiyordum anneme de hiçbir şey söyleyemiyordum. İntihar etmeye çalıştım ama beceremedim... Annem bu olayı mesajlarımdan öğrenmiş daha sonra dava falan açıldı oralara hiç girmek istemiyorum zaten hatırlamıyorum da. Daha sonra antidepresan tedavileri klinikte kalmalar... Gittikçe daha çok kilo aldım.
Lise yıllarım da tam bir fiyasko şeklinde geçti. Herkes benimle dalga geçerdi hiç arkadaşım olmazdı. Sürekli ben yanlarındayken benim hakkımda konuşurlardı. Ben de bu sırada yalnız kaldıkça internetten insanlara kamera açıyordum. Kendimi kullandırıyordum bu şekilde. Lise bitti. Birisi ile sevgili oldum bana ona güvenmem gerektiğini beni çok sevdiğini söyledi ve ben bekaretimi de kaybettim. Daha sonra beni hiç umursamadı.
Şu an o kadar yaralıyım ki kalbim her seferinde kanıyor yüreğim yanıyor ama etraf beni umursamaz birisi olarak görür hep. Ne kadar da neşeli bir kızsın derler. Arkadaş ortamımda da başlangıçta çok neşeliyken bir süre sonra durgunlaştığım için bana sürekli dengesizsin derler.
Bekaretimi de kaybettikten sonra kendime çekidüzen vermeye karar verdim ve dinime yöneldim. Şu 5 aydır kendimi biraz daha az yaralı hissediyorum. Umarım Allah beni affedebilir...
Kilolu kızlar eğer kendinizi böyle sevmiyorsanız lütfen biran önce kilonuzu verin ve asla ama asla birinin sizi kullanmasına izin vermeyin. Kendinizi böyle de sevin unutmayın ki siz kendinizi sevmezseniz kimse sizi sevmez.
Sonuna kadar okuyabildiyseniz teşekkür eder ve hepinize iyi günler dilerim...
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar