Ayrılık sonrası 10 kilo aldım. Bunu nasıl verebilirim?

Bir ayrılık yaşadım...
Aldatıldığımı fark ettim , fazla kanıtım olmasada ayrılmayı seçen de ben olmuştum. Zaten hayır diyememişti aldatmıyorum demesini tekrar birşeyler demesini çok istedim çok bekledim. Çok acı çekmiştim. Aynalara küstüm aylarca. Severken ayrılmakta en acı durum , gitmeyi istemeyerek gitmek zor bir durum.
Neyse Yaşayacak kadar yemek yemeye başladım. 67 kilodan 51 kiloya kadar düştüm. Gören ne olmuş sana diyordu en çokta kimseye anlatamadan bahaneler uydurmaya çalışırken üzülüyordum halime.
Yinede olumlu bakıyorum hayata o gencecik 18 19 yaşında tertemiz severken birini hayatin gerçeğini öğrendim. Çok şey öğretti bunlar bana. ( bunları neden anlattım bilmiyorum sanırım olayı duyunca tekrar yaralarım depreşti kb.)🙂

Bazı sıkıntılar insanda yemeği isteği oluştururken bazılarından tam tersi olur tamamen yaşamdan hayattan seni soğutur. Kendinle duygularınla yüzleş ve bunları kabullenmeni öneririm. Her şey psikolojik başlar ve ilerler. Psikolojikmen toparlayınca, Zamanla normal kilona indiğini de fark edeceksin. Spor yaparak zihnini boşaltabilir bir yandan da kalori yakabilirsin. Bol bol da su iç bu süreçte. sinirlendikçe kızdıkça yemek yerine su icmeni öneririm.
Kendine iyi davran 🍀

Seni anlıyorum. Sürekli ağzinin dolu olması lazım çünkü sen ağzin dolu olmazsa daha fazla üzülüyorsun bir şeyle meşgul olman lazim kisacasi. Ben bu vereceğim tavsiyelerle ayrilik acisi pek yaşamam en geç 2 haftaya diner sonrada atlatabilecegimi bildiğimden ayriliği takmam bile.

Ilk tavsiyem kendine bir iş bulman yani seni yoracak uğraş gerektirecek bir iş. Bu illa gercek bir iş olmak zorunda değil kendine bir rutin edinmen lazım mesela hergün saat 15de 1-2 saat yürüyüse cik veya yeni bir şeyler öğrenmeye calis boya boyamak gibi mesela hedefin bir boyama defterini bitirmek olsun ve gece gündüz onu boya veya puzzle yap, mesela ben hem okuyorum hem calisiyorum bazen nefes almaya vaktim olmuyor ee vakit olmayinca düşünmeyede vakit kalmıyor düşünmeye vakit kalmayinca üzülemiyorsun sonrada bi bakmissin canın üzülmek bile istemiyor.

ikinci tavsiyem ise doyuracak ve ağzinda duracak seyler ile başlaman. Mesela maden suyu asitli ben onu çok içerdim çünkü hem agzin boş kalmiyor hemde miden cabuk şişiyor sonra canın pek bir şey istemiyor. Sonra şekersiz sakız çiğnerdim sürekli. Canım şekerli bir şeyler istediğinden önceden bol bol yapip dolaba attiğim elmali hurmali toplar falan vardı cikarir cikarir onu yerdim. Kendime yeni tarifler bulurdum yani. Cips yerine salatalik keser, yogurdu baharatlar bandira bandira yerdim veya kendime lavas ekmeginin üzerine pizza yapip yerdim yani sagliksiz seyler yerine saglikli ve kalorisi az alternatifler bulurdum tabi buda bir uğraş olurdu benim için ve böylelikle kafam dagilirdi.

Üçüncü tavsiyem kendine değer vermen ve ayriliği kabullenmen. Ayrilikda üzülmek aglamak vs. çok normal çok doğal şeyler yani neden üzülüyorum hala gibi düşüncelere girme- üzülmen gerekiyorsa üzül ağlaman gerekiyorsa ağla ama bunun sonu olacağinida kendine tekrarla. Yani nasıl ki sevgili olmak doğal bir şey- ayrilikda onun kadar doğal. Ayrilmak seni aşaglik bir insan yapmaz sadece insanlar her konuda anlaşmak zrounda değil, her şeyi kabullenmek zorunda değil veya insanlarin fikirleri düşünceleri değişebiliyor ve bu çok normal bi durum. Ayrıca ayrilik yasadin diye sen hayatta kaybetmiş olmuyorsun çünkü o insanla olmadı demek oluyor bu ama başka insanlarla olmayacagini bilemezsin. Her ayrilik hüzün ama mutlulukda kendiyle beraber getirir çünkü ayrılık demek eski kapı kapandı yeni kapılar açılacak demek.

Ayrica sosyal medyadan ordan burdan takibi birak, zor ama fotolari videolari sil- silemiyorsanda kardesine, arkadasina falan yolla ama kendi telefonundan sil ve sana göstermemelerini söyle veya çok istersen göstermelerini söyle ama önce kendini tut.

Insan kendisini disipline sokamazsa kendi dışında başka herkesin kölesi olur. Iradeli ol ve kendin değişmeyi, vazgeçmeyi iste. Motivasyonun gelmesini bekliyorsan sana asla gelmez. Motivasyonu olan insan kendini disipline sokabilmiş insandir ama sen hala kendine söz geçiremiyorsun yani kendini 2 kişi olarak düşün. Birisi büyümüş olgun SEN diğeri ise yaramaz laf söz dinlemez kücük SEN. Çocuk eğitir gibi kendini eğitmen lazım. Bunu başaramazsan ve kendi değerini önemini fark etmezsen her ayrilik seni üzer çökertir elin oğlu için kendini heba eder, kendini üzer ve yaşlandirirsin ve en sonunda olan yine sadece sana olur. Seçim senin.

Vücudunu serbest bırak sen önceden de karbonhidrat sevmeyen biri değildin veya değiştin zaten sağlıklı yiyeceğim veya kilo vereceğim diye kendini zorlamak iki kilo ver al döngüsünü sokuyor malum çatlaklar oluşuyor. Biz kompleks yapılı varlıklarız üzüleceğiz, doymayacağız yeri gelecek ağrımız olacak yeri gelecek yediğimiz yemekleri zehir edecek biri olacak yeri gelecek üşeneceğiz yemekle boğuşmayacağız. Sana tavsiyem zorlayacağın tek şey açlık sınırları olsun. Biraz kattığın hareketlilik ve az yemekle ( sana göre az yemek değil bu) çözülüyor.