Anoreksiya, Yendim Seni!

Herkese merhaba,


Bugün sizinle 2 sene önce yendiğim ve bugün yenmemin 2. yıl dönümünü kutladığım anoreksiya hastalığını anlatacağım, neler yaşadığımı, ne eziyetler çektiğimi... Anoreksiya bilindiği üzere yeme bozukluğu, çağımızın hastalığı.. Insan ne kadar zayıflarsa zayıflasın asla yetmiyor.


Ben hiçbir zaman o kadar kilolu bir insan olmadım.
Anoreksiya, yendim seni !


1.70 boyunda 58 kiloydum. 16 yaşındaydım. Ergenlik zamanları, dolayısıyla her türlü eleştiri kalbimi kırıyordu. Benim ailem her zaman bana herhangi bir konuda üstün olma durumunu aşıladı, özelliklede babam. Her konuda insanlardan üstün ol derdi. Zayıflıkta bile bu durum geçerliydi. Bir gün babam çekti beni kenara "Kilo mu aldın sen?" dedi. Şişmanladığımı gittikçe çirkinleştiğimi söyleyip güldü.Mayıs ayı falandı. Yaz tatiline de az kalmış zaten. O şakasına yapardı bunu. Aldırmadım, akşama doğru kuzenim ve amcam bize geldi. Kuzenim kızdı ve aşırı zayıftı.

Anoreksiya, Yendim Seni!


Birden bire babam "Bak ne güzel incecik kuzenin ayı gibi yemeye devam et Fecir." dedi. O akşam amcam, babam ve kuzenim benim kilo almam hakkında saatlerce konuştular. Amcam ve kuzenim Fecir de çok zayıf dedikçe babam tersini söyledi o gün. Gülerek, kahkahalar atarak.




Ertesi gün saatlerce diyet programları araştırdım. Yeşil elma diyeti diye bir şey buldum. Sabah tost, öğlen yeşil elma, akşam yeşil elma. Haftada 4 kilo. Uygulamaya başladım.



İlk 3 gün yaptım diyeti, 2 kilo verdim. Fakat bir süre sonra her şey çok hızlı gelişti. "Daha neyin tostunu yiyorsun sen ?" dedim kendi kendime, günde sadece 2 yeşil elma yedim.


2 hafta boyunca devam etti bu, ailem yavaş yavaş yemediğimi fark etmeye başladı. Annem odama en sevdiğim yemekleri getirirken babam hala "Neyin diyeti bu, günde yediğin 1 çikolatayı eksilttin herhalde hala öküz gibisin." demeye devam ediyordu.


Bir süre sonra günde sadece 1 yeşil elma yemeye başladım.


Annem beni yemek yemeye zorluyordu, bende tabağıma dolu dolu yemek doldurup, odama girip çöp torbasına atıyordum. Daha sonra sadece 1 yarım elma. 3 hafta geçti. 8 kilo vermiştim. Saçlarım dökülmeye başladı, bağışıklık sistemim alt üst oldu. Dudaklarımda yaralar çıkmaya başladı.


Anoreksiya, Yendim Seni!

Vazgeçmedim, araya iyice spor koydum. Gün aşırı 5-6 kere Kızıl toprak'tan Suadiye'ye dönüp, geldim. Sürekli. Yüzümün rengi gitmişti. İyice zayıflamıştım ama gözüm hiçbir şeyi görmüyordu. Benim için önemli olan tek şey tartıdaki sayıydı.


Aradan 3 ay geçti. Yaz tatilinde Antalyadaydık. Dondurma bile yiyemedim. Çok zayıftım ama şişman olduğumu düşündüğüm için kumsala tek bir gün bile inmedim. Annemler denize inerdi ben odada tek başıma oturur kalori hesabı yapardım. Yaz tatilinde ise yaptığım diyet günde sadece 1 çorbaydı.


Okul dönemi geldiğinde 41 kiloya düşmüş, 17 kilo vermiştim. Durmuştu artık vücudum, daha fazla kilo veremiyordu. Annem her gün bana yemek yedirmek için ağlardı.


Anoreksiya, Yendim Seni!

Bir süre sonra kendimden nefret etmeye başladım. Tartıda fazla çıkmayayım diye bir yudum su bile koymadım ağzıma. Egzersize ağırlık verdim, yorulup dinlenmeyi düşündüğüm anda ceza vermeye başladım kendime, delirmiştim. Yüzümü tırmıklıyordum ceza olarak, susayıp su içtiğimde ise kendime tokat atıyordum. şu an her şey şaka gibi geliyor. Nasıl eziyet etmişim kendime..


Kilo vermem durmuştu. 40 kilodan daha fazla aşağı inemiyordum. Ayrıca iştahım da açılmıştı.


Annemin verdiklerini yemeye başlıyordum. Ne zaman yesem tırnaklarımı bacaklarıma saplar, kanatır kendime eziyet ederdim. Daha sonra kendimi kusturmaya başladım. Önce annemin verdiklerini yer, sonra tuvalete gider boğazımı parmaklar kusardım.


Anoreksiya, Yendim Seni!

Ve bir gün bayıldım. Annem daha önceden zayıflarken bile beni doktora götürmek için yalvarırdı. Fakat biz 3 kardeşiz dolayısıyla onlar daha küçüktü, bana pek zaman ayıramazdı. Doktora gittik. 2 hafta boyunca hastanede kaldım. Doktorlar yavaş yavaş bebek mamaları vermeye başladığında sürekli kusuyordum, akıllanmaya başlamıştım fakat bu seferde midem yemek almıyordu.


Anoreksiya, Yendim Seni!

Eziyetle geçen 1 sene sonrasında 17 yaşımda hastalığı yendim. O seneki doğum günümde doyasıya pasta yedim. 54 kiloydum, yine zayıfmışım şu an düşünüyorum ama mutluydum.


Ve şu an 58 kiloyum, haftada 4 kez pilates yapıyorum. Adam gibi besleniyorum, ama azar azar.



Anoreksiya, Yendim Seni!

Çok zordu ya. Cidden zordu. Hayatımın en güzel zamanlarını bu şekilde çöpe attım. Kilo her şey değil arkadaşlar. Eğer aklınızdan en ufak böyle bir düşünce geçiyor ise.. Silin, önemi yok. Sağlık önemi olan tek şey. Azıcık kısın yemenizi, az da spor yapın verirsiniz zaten.


Ve siz, o insanları yargılayıp, bu gibi hastalıklara yönelmelerine sebep olan kötü kalpli insanlar. İşte bu benim hikayemdi. Bırakın, yapmayın artık. Bakın, bu acıları yaşıyoruz işte. Kalp kırmak bu kadar kolay.

Anoreksiya, Yendim Seni!
Cevapla