Şişmanlık ve Sonrasında Yaşadığım Anoreksiya

Size hikayemi anlatmak istiyorum, kilolulara ya da onlara laf sokanlara ders olsun diye.


Şişmanlık ve sonrası anoreksiya


Küçüklüğümden beridir kiloluydum ben. Aile sorunları, babanın ölümü derken, daha 13 yaşındayken 88 kilo olmuştum. Hiç bilir misiniz insanların sizin üzerinize gelip de her zaman kilonuzu yüzünüze vurmalarını, yaşıtlarınızın sizi beğenmemesini, her zaman şişman ve iri bir kız olmayı çirkin hissetmeyi


14 yaşında bir genç kızdım, o zamanlar birini sevmiştim ilk defa. Çocukluk işte, ama o kadar gattardı ki onu sevdiğimi bildiği an dalga geçmeye ve bana eziyet etmeye başlamıştı. Küçük çocuk demeyin, o küçük çocukların bile bazen dediği yaralıyor insanı. O kadar etkilemişti ki beni, çirkin olduğuma inanmıştım. Yemek yemiyor, durmadan dans ediyordum. Yediğim artık 500 kcl geçmiyordu.


Şişmanlık ve Sonrasında Yaşadığım Anoreksiya


Bağışıklık sistemim iyce çökmüştü. Bana çok zayıfsın demelerine rağmen ben hala kendimi çirkin ve şişman görüyordum .


Bir gün beni annem zorla hastaneye götürdüğünde, doktor hemen beni hastaneye yatırdı. 1.5 ay boyunca serum vb yardımıyla 8 kilo almış ve 55 kilo olmuştum. Boyu 1.75 olan birinin 47 kilo olması ve 34 bedenin bile bol gelmesi!


Neden böyle yaptığımı bilmiyordum. Neden bu kadar kendime zarar vermiştim? Doktor yardımıyla biraz daha kilo alıp spora başlamıştım, sağlıklı beslenmeye başlamıştım.



Benim kilomla dalga geçen o insan, sonra da zayıfım diye dalga geçmişti. Sorun dış görünüşüm değildi, çünkü beni hiç bir zaman sevmeyecekti...



Sizden tek ricam açlık diyetlerine girmeyin. Kendinizi sevin, yavaş yavaş kilo verin ve başkası için değil, kendinize değer verdiğiniz için kilo verin.

Şişmanlık ve Sonrasında Yaşadığım Anoreksiya
Cevapla