Ailesi ile Geçinemeyen Tek Ben miyim?

Arkadaşlar evden kaçan kızlara, erken yaşta evlenen kızlara yemin ederim kızmıyorum. Onlar neler yaşıyor hiç birimiz bilmiyoruz. Ben 2012 yılında 23 yaşımda görücü usulu evlendim. İstedim mi evlenmeyi hayır! Eve gelen gelecek olan her görücü yüzünden ailemle tartışırdım hatta şiddet dahi görürdüm. Sen neden evlenmiyorsun diye? O zamanlar tabi 2 senelik muhasebe mezunuyum, derdim kpss ile memur olmak. Tabi en sonunda dayanamadım siz ne derseniz o olsun dedim ve 2 gün içinde sözlenip, 5 ay içinde evlendim. bana göre kurtuluş olan evlilik dahada bir çıkmaz oldu. Yurtdışıydı ve evlendiğim adamla hiç anlaşamadık. bir aylık eşine bir insan seni sevmiyorum istemiyorum ailemin zoruyla evlendim derse siz o evde kalır mısınız? Bu sözlerden sonra bende kalmadım. (Evde arkadaşlarına içki içirtmeside etkili tabi benim yabancı olduğum bir ülkede bir aylık evliyim bilmediğim 2 3 erkek geliyor akşamları ve alkol alıyor). Daha evden ayrılalı bir ay olmasına rağmen hiç istemediğim baba evine döndüm. Boşanma davası açtım ve hala davam sürüyor. Bazen üzülüyorum ama sürdüğü içinde mutluyum. Yoksa annemler tekrar başlardı evlen diye. İşime tekrar başladım muhasebede çalışıyordum. 2 yıl daha dışardan okudum. Sınavlara girdim Şuanda malimüşavir stajiyeriyim. Annemin yanında hiç bir değerim yok. Sürekli beni aşagılıyo ellerin kzıı evlendi sen başımdasın bir baltaya sap olmadın deyip duruyor. daha napıyım.