Neden en olmadık elemanlara tutuluyoruz? 💔

Ben sevgili konusunda çok seçici bir insanım öyle çok fazla kişiyle de takılmam. Birkaç ay önce liseden bir arkadaşımla karşılaştık nasılsın neler yapıyorsun muhabbeti vs numaralaştık. Sonra ara ara yazmaya başladı bazen uzun sohbetler ettik. Yavaş yavaş bana yürüdüğünü fark ettim ama hayatta olmaz yani hem tipi bana göre değil, güvenilir biri değil çok değişik bir karakteri var çevremle arkadaşlarımla tanıştırmaya bile utanacağım biri o kadar olmaz yani. Zaten dobra birisi birkaç gün sonra açıldı bana. Sonra ben istemiyorum dedikçe daha da açık ve net konuştu. Artık yavaş yavaş geleceğimi kurmazsam çok gecikmiş olacağım sen ciddi anlamda da güvenip sevebileceğim tek kişisin belki de çevremde vs vs böyle ciddi şeyler de söyledi. Biz neredeyse iki ay boyunca kaçan kovalanırı direkt yaşadık. Ben cevap vermedikçe o aradı nolur bi konuşalım diye oturduğum siteye ya da mekânlara defalarca geldi. En sonunda ciddi bir dille istemiyorum bizden olmaz diye bir konuşma yaptım o da kabullendi peki dedi. Konuşmayalı 2 3 ay oluyor kafayı yiyeceğim ondan başka bir şey düşünemiyorum elimde değil sürekli her yerden stalklıyorum çalıştığı yerde onu arıyorum görmeye çalışıyorum. Bundan nasıl kurtulacağım ya?

Güncellemeler
2 sa
lütfen buraya gelip "sonra kendinize adalet aramayın" gibi saçma benzetmeler yapmayın kabul etmedim derken çocuk hiçbir anlamda bana göre değil diye etmedim yoksa belalı tehlikeli biri diye değil aklımızı peynir ekmekle yemedik
Neden en olmadık elemanlara tutuluyoruz? 💔
Cevapla