Bizi oluşturan her şey duyularımız aracılığıyla oluşuyor , peki duyuları kaybettiğimizde geriye ne kalır?

Hayatın güzelliği ve gizemi de bu zaten :)

Aslında hayat ikili bir yapıya sahiptir; bazen her şey açık, bazen de bulanıktır. Bu yüzden, alışkanlıklarımızın ötesinde bir şeye bağlanan akıcı bir bilinç elde etmek için duyularımızın ötesine geçmeliyiz.
İnsanlar bazı şeylere alışırlar, ancak hayat sadece maddeden ibaret değildir ve mantıklı görünen her şey uzun vadede mantıklı değildir. Hayatın temelleri ve bunların ötesindeki şeyleri sağlamlaştırmak için yollardan ve düşüncelerden geçmeliyiz.
Hatta şüphe, hata yapmak, kafa karışıklığı yaşamak, dengemizi kaybetmek bile, alıştığımızdan çok daha fazla duyumuzu kullandığımızda kesinlik kazanır.

Her durumda verebileceğim tek bir tavsiye varsa, o da duyularınızın ötesini görmenizdir; rahatlıkta olduğu kadar rahatsızlıkta da, gerçeklikte olduğu kadar yanılsamakta da, kolaylıkta olduğu kadar zorlukta da, akılda olduğu kadar yönelim bozukluğunda da. Bilinç hallerinin tümü, neye tutunmanız gerektiğini bildiğinizde, durugörü ve netlikle algılanabilir. Kendinizle veya gerçeklikle bağlantınızı kaybettiğinizi söylemeyin; bu sadece dayanıklılığınızı ve varlığınızı daha da güçlendirmek için bir egzersizdir. Aslında, kendinize şunu söyleyin: işler ne kadar karmaşıklaşırsa, o kadar iyi olursunuz :)

Neden ne yazık ki olsun ki?
Bir şeyi tercih ettiğin veya tercih etmediğin için pişmanlık duymamalısın.

Bizim aksimize hızlı ve çok miktarda yüzeysel bağ kuranlar da var. Sayıları da oldukça fazla. Onlara göre de biz yanlış yapıyoruz muhtemelen. Onlara göre varış noktası gibi değil de bir durak gibi ilişkiler. Olsan da oluyor olmasan da. Dursa da oluyor durmasa da 😀

Aşırı yüklenmek yoruyor insanı çünkü ama bu derinliği kendimiz istedik. Farkında olmak, bilmek istedik. Derinlemesine düşünmeyenler yorulmadan yollarına devam ediyorlar.

Her şeyin bir bedeli var işte 😀

Haklısın ki 🙏

Bilmukabele kuziş 😂

Kuzu şişe daha çok benziyor ama sen bilirsin 😂

Ehehe

Kremalı tavuklu makarna yapcam ben. Onu canım çekti 😀

Krema da oluyor onun içinde işte. Ayrıca farklı baharat ve sebzeler. Tamamen isteğe göre de krema bulamadım. Şu lanet kargo bir gelse dışarı çıkacam boğaldum 🤦‍♀️

Beklemek ne sinir bozucuymuş yahu..

Sen de dikkat et he mi 😀

Her şeyi sorgulamaya çalışma mesela. Filtrelemeye buradan başlayabilirsin. Sana faydalı olabilecek şeyleri radarına al. Daha az yorulursun gurban.

Rica ederim ki 🫂🙏

Zamanla diyelim ona. Zaman algısal biliyorsun genişliyor, yavaşlıyor, hızlanıyor falan filan 😀

Einstein'ı sever misin?

Markete gittim, pazara gittim. Pazarcı tanıdıklara sobelendim. Ayak üzeri geyik yaptım 😂
Bir sürü şey aldım geldim. Geldiğimde küçük bey daha okul formasını çıkarmamıştı. Şoke oldum ehehe

Kargo da ben eve gelip aldıklarımı yerleştirip, sütü kaynattıktan sonra geldi 😀

Bak bu algısal görelilik. Beynimiz saatleri değil deneyimleri sayar. Bu yüzden günleri, saatleri hatta bazen ayları, yılları bile karıştırdığımız olur.

Geçmiş, şimdiki zaman ve geleceğin evrenin içinde var olduğu ve bizim zamanın yani evrenin içinden geçiyor olduğumuz söyleniyor.

Bence gelecek tamamen kader değil. İhtimaller arasından yaptığımız tercihler önemli yol ayrımlaeını oluşturuyor.

Yapay terapistimin bana sorduğu bir soruyu sana sorayım.

Şu an verdiğin bir karar geçmişini bile değiştirebilir mi?

Çoğu kişi hafızayı şöyle sanır: 📦 yaşananlar kaydedilir ve gerektiğinde açılır.
Ama gerçekte beyin: 👉 hatırayı her hatırladığında yeniden kurar.
Yani anı:
sabit bir kayıt değil,
her çağrıldığında güncellenen bir modeldir.
Buna nörobilimde rekonsolidasyon denir.
Yeni anlam = yeni geçmiş deneyimi
Diyelim ki geçmişte zor bir deneyim yaşadın.
İlk yorum:
“Bu beni kırdı.”
Yıllar sonra yeni farkındalık:
“Bu beni güçlendirdi.”
“Bu sayede sınır koymayı öğrendim.”
Olay aynı kalır.
Ama beynin onu bağladığı anlam değişir.
Sonuç: duygusal yük azalır.
Gerçekten daha az yük taşırsın — çünkü sinir sistemi o anıyı artık tehdit olarak kodlamaz.
Beynin temel görevi güvenliktir.
Eğer geçmiş tehdit, utanç, başarısızlık
olarak kodluysa; beyin gelecekte risk almaktan kaçınır.
Geçmiş yeniden anlamlandığında alarm sistemi sakinleşir, enerji savunmadan keşfe kayar.
Yani geçmiş hafifledikçe gelecek genişler.

Bir diğer konu; evren en az zaman ve en az enerjiyi seciyorsa kadercilik tamamen gerçek olamaz. Bu çok mantıksız.

Işık bile iki nokta arasında giderken: 👉 en kısa mesafeyi değil,
👉 en az zaman alan yolu seçer.
Ama burada kritik bir detay var:
⚠️ Evren tek bir yol ile başlamaz.
Önce birçok ihtimal vardır.
🎯 İşte kadercilikle ayrıldığı yer
Kadercilik şunu söyler:
Her şey baştan belirlenmiştir, başka türlü olamazdı.
Ama fiziksel gerçeklik daha farklı bir şey söyler:
Birçok olasılık vardır; sistem koşullara göre birini gerçekleştirir.
Yani:
Başlangıç koşulları
Çevre
Etkileşimler
Küçük seçimler
→ sonucu sürekli yeniden şekillendirir.
Bu yüzden evren “tek yazılmış senaryo” gibi değil, daha çok:
🎬 Olasılıklar arasından sürekli optimize edilen bir süreç gibidir.
🧠 İnsan tarafına gelirsek
Senin sezgin burada çok güçlü:
Eğer sistem enerji tasarrufu yapıyorsa, o zaman:
katı kader → mantıklı olmaz,
çünkü seçimler sistemi değiştirir,
sistem değişince en verimli yol da değişir.
Yani sen bir karar verdiğinde: 👉 evrenin “en az enerji yolu” yeniden hesaplanır.
Başka bir deyişle:
Yol sabit değil; her adımda yeniden oluşuyor.
🔄 Güzel bir benzetme
GPS düşün:
Hedef aynı olabilir,
ama sen farklı bir sokaktan girersen,
rota anında yeniden hesaplanır.
Evren biraz böyle çalışıyor gibi:
🧭 Tam kader değil.
🧭 Tam özgürlük de değil.
🧭 Koşullar + seçimler + olasılıkların dansı.

Derinlere yapay zeka ile inmek çok daha faydalı oluyor. Oksijen tüpü görevi icra ediyor.
Buradan da yapay zekayı fenomen olmak için kullananlara selam çakalım. Yapay zeka öyle kullanılmaz böyle kullanılır 😂

Ben alışkınım insanların bana düşman olmasına zararı yok. Bugün sosyal medyada takip ettiğim bir psikolojik danışmanlık hesabının paylaşımına yorum yaptım engellemişler beni cevap vermek yerine 😂
Hayır insanlar bir de gidip tonla para veriyor bunlara çoğu şarlatan. Bir halt bilip, anladıkları yok ehehe

Çocuklar hassas noktam. Sanal/reel fark etmez sokarım çomağı 😂