Anketler: Kişilik & Karakter

Ne istediysem, ne kadar çabalasam da olmuyor. O kadar çabaladım; ne aşkta ne işte ne bulunduğum yeri kendim seçtim, hep zorunluluk, şanssızlık.. Bugün artık ne yapacağımı bilmiyorum, hem ağır depresyondan geçiyorum hem artık nasıl bir hayat seçeceğimi bilemiyorum.

Benim için gerçekten önemli, onu fark ettim. Bu zamana kadar uğruna ağladığım kişiler hep ilk izlenimi gerçekten iyi bırakan insanlardı, onu fark ettim ama tabii abartmamak lazım.

Sözünün eri, her önüne gelene bakmayan, aynı kadını yıllarca sevecek yürek ve karaktere sahip ağırbaşlı, dürüst, koruyucu, adil, emanete hıyanet etmeyen, kadınlara/çocuklara/hayvanlara merhametli, yardıma muhtaç olana el uzatan delikanlı erkekler kalmadı mı?

Ben çok dalgın, soğuk, mesafeli, insanlarla çok konuşmayan, giyimine-kuşamına çok dikkat etmeyen, biraz asi tarzda bir kızım. Bu hâlimle de rahatım. Fakat, bir tarafım da 1900'lerin aristokrat kraliçeleri gibi davranmak istiyor; asil bir giyim, kitaplarla haşır neşir olmak, sizli bizli konuşmak, müzelere ve bu tarz kültür/sanat katacak yerlere gitmek...

Umarım anlatabilmişimdir ne demek istediğimi... Tam ikincisi gibi olmak istiyorum ama sonra kendime mi yakıştıramıyorum, emin değilim ama hemen eski hâlime dönüyorum; sanki o hâlimi yapay bulacaklarmış veya dalga geçeceklermiş gibi tedirgin oluyorum.

Sizce, hangi şekilde hayatıma devam edeyim ve neden?

Mutlu değilim