Sanırım sosyal fobim var. Hem öz güvenliyim hem de kimi zaman öz güven kaybı yaşıyorum. Sosyal anksiyetem olabilir. Bunu büyük oranda aştım fakat bazen istemdışı ortaya çıkıyor. Stres ve el titremesi gibi belirtiler olabiliyor. Aslında bunu belli etmeyerek ve bunun üzerine giderek yani yokmuş gibi kendi kendimi ikna ederek aşabiliyorum.
Fakat bundan ziyade, insanları sevmiyor gibiyim. Zararı dokunabilecek ve hayatıma katkı sağlayamayacak herkesten uzak duruyorum. Boş konuşan veya rahatsız eden insanlardan uzaklaşıyorum ve gerekirse o kişilere karşı ciddi davranıyorum.
Ayrıca, hayattaki her şey çok boş geliyor. Hayat akışı bile bana boşa kürek çekmek gibi geliyor. Kim için ve ne için çalışıyoruz, çabalıyoruz diye düşünüyorum. Kendi küçük dünyamda yaşayıp hayatı anlamaya çalışabilirim diye kendime telkinde bulunuyorum. Bunları konuşabileceğim insanlar bulamıyorum. İnsanlar çok yargılayıcı ve tuhaf davranışlara sahipler.
Hayattaki amaçları başkalarını konuşmak veya senin kusurlarını görmek olan insanlardan uzaklaşıyorum. Bunun dışında, düşünen insan bulamıyorum. Bugün iyi davranan insanlar yarın garip davranabiliyorlar. Ben de bundan hoşlanmadığım için artık yakın arkadaş edinmiyorum. İnsanlarla normal mesafede iletişim kuruyorum. Ailem veya arkadaşım bile olsa böyle insanlarla arkadaşlığımı veya iletişimimi kesiyorum ya da az görüşüyorum.
Sürekli internet üzerinden tek başıma okumak, dinlemek, sohbet etmek, tartışmak veya keşfetmek beni daha çok cezbediyor. Hayat yolculuğumda insanlarla muhatap olmak zorunda kalacağım için sizce belirli mesafede olmaya devam etmem doğru mu?
Fakat bundan ziyade, insanları sevmiyor gibiyim. Zararı dokunabilecek ve hayatıma katkı sağlayamayacak herkesten uzak duruyorum. Boş konuşan veya rahatsız eden insanlardan uzaklaşıyorum ve gerekirse o kişilere karşı ciddi davranıyorum.
Ayrıca, hayattaki her şey çok boş geliyor. Hayat akışı bile bana boşa kürek çekmek gibi geliyor. Kim için ve ne için çalışıyoruz, çabalıyoruz diye düşünüyorum. Kendi küçük dünyamda yaşayıp hayatı anlamaya çalışabilirim diye kendime telkinde bulunuyorum. Bunları konuşabileceğim insanlar bulamıyorum. İnsanlar çok yargılayıcı ve tuhaf davranışlara sahipler.
Hayattaki amaçları başkalarını konuşmak veya senin kusurlarını görmek olan insanlardan uzaklaşıyorum. Bunun dışında, düşünen insan bulamıyorum. Bugün iyi davranan insanlar yarın garip davranabiliyorlar. Ben de bundan hoşlanmadığım için artık yakın arkadaş edinmiyorum. İnsanlarla normal mesafede iletişim kuruyorum. Ailem veya arkadaşım bile olsa böyle insanlarla arkadaşlığımı veya iletişimimi kesiyorum ya da az görüşüyorum.
Sürekli internet üzerinden tek başıma okumak, dinlemek, sohbet etmek, tartışmak veya keşfetmek beni daha çok cezbediyor. Hayat yolculuğumda insanlarla muhatap olmak zorunda kalacağım için sizce belirli mesafede olmaya devam etmem doğru mu?
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer