1 yıl işsizdim (çalıştığım işleri beğenmediğim için saymıyorum evet. Var mı bir diyeceğiniz.) çok farklı psikolojilerden geçtim. Çok zordu. Çok. Ailemle de aram bozuktu (hala bozuk) onlarla çalışmaya başladım. O sırada biriyle tanıştım işinden memnun değildi. Tostum güzel olur benim de belki bir gün sana orada yaparım dedi. Aa orası işte tek sevdiğim kısım deyince (mesajlaşıyoruz ya) malum yanlış anladı. İşinde gözüm yok falan demeye başladı. İşsizlik veya iş beğenmezken romantizm falan yaşanmıyor. İnsanın özgüvenini paramparça ediyor. Tabi bundan konuşmayı kesmedik. Şahsın gittiği erasmusta aklı kalmış oradaki hayatı özleyip hayran olduğu kızla snaptan mesajlaştığı için konuşmayı kestim.
16 gü
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Gündem
Üniversite Tercih
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer