Sayfalar Dolusu Cümleler Yazmaktı Aşk... Okunmayacağını Bile Bile!

Sayfalar dolusu cümleler yazmaktı aşk.. Bir kızın günlüğünü hiç açıp okudunuz mu? Ya da hiç merak ettiniz mi? Ne yazar, ne anlatır? Nelerden bahseder en çok?

Aşkını, acısını, mutluluğunu, hüznünü gözlerinden düşen damlaları anlatır en çok...

Söyleyemediklerini anlatır cesaret edemediklerini anlatır.. Tam 3 defter vardır bende tek bir sayfası bile boş değildir. İçi o kadar doluyken insanın sayfanın boş kalması ne mümkün. O kadar çok şey yazdım ki ona dair o kadar çok şey anlattım ki ona.. Belki bir gün okur diye özenle yazdım her birini.Karşımda duruyormuşcasına konuştum onunla. Bana konuşma fırsatı vermediği anlarda içimde kalanları yazdım.

Ne kadar çok şey yazdıysam artık 2010 2011 2012... ve bu zamana kadar devam etti

Koca bir alışveriş listesi gibiydi bazen. Bazen de kırık dökük yıkıntılar vardı üzerinde. Bakın bakalım ne yazmışım ne söylemişim neleri gizlemişim en çok nelerden kaçmışım.

Hayat öyle zorlu bir yokuş ki, tırmanmaya çalıştıkça uçuruma düşürüyor insanı...

Sana koştukça tökezliyorum hep bir yerlere.. Sen dedikçe daha çok yanıyor canım. Yine yokluğunun demindeyim. Şu koca şehirde yalnızım sensizim. Adın adıma en güzel cümle ilen , dilinden adımın hiç çıkmayacak olması kahrediyor beni. Sanki bir araya gelipte ayrılan çiftler gibiyiz. Ama onlar gibi olamayız biliyorum. Ayrı şehirlerde ayrı hayatlarımız var bizim. Bunu kabullenmek öylesine zor ki. Çay demler gibi demledim hayallerimi, içimi ısıtırlardı ama dilimi yakardı... 23 Şubat 2013

Okudukça sanki yeniden yaşıyorum hepsini. İnsanın acılarını bir deftere sığdırmaya çalışması ne zormuş. Yazdıkça daha da artıyor sanki yazdıkça daha da çoğalıyor cümleler. Geçmiş sayfa sayfa önümde duruyor sanki..Hepsini yakıp atasım geliyor.Tamamen unutmak istiyorum yoksaymak istiyorum hepsini. Ama geçmişinden kaçamıyor insan. Kendinden kaçamıyor..

Seni kırmayı hiç istemedim!

Ayıp ettim biliyorum düşünemedim. Ben ikimizi hep düşünüyorum. Hiç mi yan yana olamayız hiç mi elimi tutmazsın diye. Cevabını da çok iyi biliyorum, tutmazsın ellerimi.. Yanımda olmazsın sevmezsin beni.. Ben sadece sana ait bir şey olsun bende istiyorum. Seni rüyamda görmek bile o kadar tuhaf hissettiriyor ki bana, sanki bana hep yakınmışsın gibi.. Sanki benden hiç gitmemişsin gibi.. Aslında sana o kadar çok kırgınım ki.. Adını andıkça fotoğraflarına baktıkça içimde bir şey açıyor. Seni ne kadar özlesem de gelmemelisin diyorum bazen. O kadar çok zaman geçti ki ;yıllarımı aldın benden, ömrümü aldın. Kenidini aldın gittin benden. Seninle olan hiçbir anımı değişmezdim ben..... 6 kasım 2014

Kendi cümlelerimi okudukça içim karardı . Koskoca bir karanlığın ortasındaymışım meğer. Hep onunla ilgili olan kısımlardan kesitler verdim. Çünkü en çok onunla ilgili şeyler yazıyorum. Boyumu aştı duygularım kendi duygularımda boğuluyorum adeta. Onunla geçen onsuz geçen zamanım bir mücevher kutusu gibi.. Ben açıp bakmadıkça kanatamaz beni, kanatmamalı..

İşte beyler böyle okumaktan içiniz kararmıştır belki ama mutlu günler oldu da biz mi yazmadık. Mutlu günler yaşattırdılar da biz mi paylaşmadık..

Çokta kesitler vermedim sıkıcı olmasın diye. Sadece biraz bahsetmek istedim. Anlatmak istediğim şey. Acılarını değilde yaşadığı mutlulukları yazdırabilen adamlar olun.. Olun ki bir gün elinize alıp okuduğunuzda mutluluk duyabilesiniz. Ve siz kızlar günlüğünüze yazacağınız tek şey mutluluk olsun. Benim gibi sayfa sayfa acı biriktirmeyin biriktirmeyin ki bir gün açıp okuduğunuzda canınız yanmasın..

SEVGİLER...