Kullanıldım ve atıldım, 2.5 yıl boşuna mı çıkmışız?

Bir kızla arkadaşımın vasıtasıyla tanıştım ilk başta sevmeyerek bu ilişkiye başladım ona baktığımda yüzü kızaran utangaç çekingen heyecanlı ciddi planları olan biriydi.Önceki acı deneyimlerimden dolayı ilk 1 ay çok soğuk ve çekimser davrandım ona oda bunun farkındaydı.

Daha sonra birbirimize alıştık bende onun bana gösterdiği ilginin kat ve kat daha fazlasını ona gösterdim. Zaman geçtikçe kız arkadaşım utangaç, çekingen ve heyecanlı profilinden çıkıp ilgisiz, kavgacı, kaprisli bir insana dönüştü. Artık neden ilgilenmiyorsun dediğimde "cicim aylarıydı ben seni istedim ve elde ettim benden sürekli ilgi alaka bekleme biraz olgun ol" tarzında konuştu. Halbuki olgun karakterim ve deneyimlerim konusunda ondan kat ve kat ileri olduğumu biliyordu ve bu onu sinirlendiriyordu çünkü olaylar karşısında haklı olduğumu biliyor yinede üste çıkıyordu.

Yaptığı her hareket onu gözümden daha çok düşmesine neden oldu öyle bir zaman geldi ki artık ondan bıkmıştım fakat çok seviyordum.Sevdiğim zaman gerçekten peşini bırakmayan ben yine sevdiğim kişinin peşini bırakmadım.Yılmadım kavgalar her gün çıkıyor onun bana hakaretleri karşısında peki tamam haklısın gibi cümlelerle onu sakinleştirmeye çalışıyordum. Toplam 2.5 yıl çıktık. Sonunda bunun artık böyle yürümeyeceğini ayrılmamız gerektiğini söyledi.Ben şok geçirdim çünkü ben o kadar dayanıklılık göstermiştim ki etrafımdakiler bana sürekli allah kolaylık versin diyordu. Daha sonra onu yolda gördüm ağlamaklı bir halde yanına gidip beni bırakma dedim duymamazlıktan geldi ve dönüp bana seni istemiyorum git dedi.

Bunun üzerine beynimden vurulmuş bir halde ölmekten beter oldum.İlaçlar bir sürü arkadaşımın beni teselli etmesine rağmen sırf onu sevmem katlanmam yetmedi.O bana katlanmadı beni düşünmedi. Demek ki hiçbir zaman sevdiğini belli etmeyeceksin ölmekten beter olan yine sen oluyorsun. Bu da yetmiyormuş gibi ayrıldığımızın diğer günü bir çocuk bulup ondan hoşlandığını söylemiş.

Ben de onu görüp hayırlı olsun yakışır dedim. Benim öğrendiğimi bilmeyerek ne diyor ki bu tarzında konuştu ve bana "demek ki seninle 2.5 yıl boşuna çıkmışız" dedi. Şu an belki aşk acım geçti ama içimde ki gariplik boş bakışlar değişmedi.

Dünyada yalnız olduğumu kimsenin annem gibi olamadığını anladım. İnsanlar göründükleri gibi davrandıkları gibi olamıyormuş demek. Tek dileğim allahtan iki düğmesi bir araya gelmesin yüzümün gülmediği gibi onunda yüzü hiç gülmesin yazıklar olsun..