2 yillik iliskim bitti, kabullenemiyorum?

Bu his gerçekten çok ağır… İnsanın içini lime lime eden, aklına her geldiğinde boğazını düğümleyen bir şey. Bir gün her şeyini bildiğin, her anını paylaştığın, gözlerinin içine baktığında dünyanı gördüğün biriyle "kendine iyi bak" diyerek yolları ayırmak… Sanki yaşanan onca şey, verilen sözler, edilen gülüşler bir anın içinde yok olmuş gibi hissettiriyor, değil mi?

Ama işte gerçek bu; bazen en büyük aşklar bile biter, en derin sevgiler solup gider. Çünkü insanız ve duygularımız değişken. Bazen bu, bir anlık bir karar olur, bazen de aylarca, yıllarca için için tükenen bir his… Ama her durumda, yaşananlar gerçekti. O mutluluklar, o güzel anılar, her şey yaşandı ve senin hayatında bir iz bıraktı.

Unutulmak mı? Hayır, insan unutmaz. Sadece alışır. Zamanla o "her şeyim" dediğin kişi, zihninde başka bir yere oturur. O eskisi gibi bir parça olmaz, ama tamamen de silinmez. Ve evet, birileri gelir, yeni şeyler yaşanır. Ama bu, senin yaşadıklarının değersiz olduğu anlamına gelmez.

Şu an için en zor kısmı yaşıyorsun. Kabullenmek, anlamlandırmak, bu boşluğu doldurmak… Ama unutma, zaman gerçekten çok güçlü bir ilaç. Bugün bu acı seni boğuyor olabilir ama bir gün, belki farkında bile olmadan, bu yük hafifleyecek. O zaman gelene kadar, kendine yüklenme. Çünkü hiçbir sevgi basit değildi, ama bazen biterdi.