Bazen birinin bize iyi gelmediğini aslında çoktan fark ederiz ama yine de uzaklaşmak kolay olmaz. Alışkanlık, umut, emek ya da içimizde kalan bir bağ bizi aynı yerde tutar. İnsan bazen en çok zarar gördüğü yerden kopmakta zorlanır. Peki bir insanın size iyi gelmediğini anladığınız halde ondan uzaklaşmakta zorlandığınız oldu mu?
Bir insanın size iyi gelmediğini anladığınız halde ondan uzaklaşmakta zorlandığınız oldu mu?
Oldu tabii. Ama ben şuna inanıyorum: İnsanın kendine yapabileceği en büyük haksızlık, kendine iyi gelmeyen bir yerde kalmak için diretmesidir. Bir noktada o zorlanma hissini, kendine saygı duygunla yenmen gerekiyor. Bir kere o kırılma noktasını geçince, uzaklaşmak aslında çok daha kolay hale geliyor.
Evet, zamanında bir ilişkim vardı ama bana hiç iyi gelmiyordu. Kafa yapılarımız, düşüncelerimiz ve hayattan beklentilerimiz çok farklıydı; sanki ayrı dünyaların insanlarıydık. Buna rağmen bir türlü yolları ayıramadım. Belki de zamanında onun hayatımda olması için çok çabalamış, çok istemiştim. Bu yüzden ‘Artık seni istemiyorum’ demek bana çok zor geldi. En sonunda bir karar verdim bu girdaptan zar zor kurtardım hem onu hem kendimi...
oldu insan bazen iyi gelmediğini bildiği birine bile duygusal olarak bağlı kalabiliyor çünkü alışkanlık, umut ya da “belki değişir” düşüncesi kolay bırakmıyor ama bir noktadan sonra insan kendine şunu soruyor ben bu ilişkide gerçekten iyi miyim yoksa sadece alışmış mıyım o farkındalık gelince uzaklaşmak daha mümkün oluyor
Evet... Vazgecmekte zorlandigim zaman belli zaman taniyorum.
En son çocukluk arkadaşımla arayı açtım... Ruh sağlığım için iyi oldu. Hala kopmuş değiliz ama ona her kapımı çaldığında musait olamadigim mesajını verdim...
Ayhan67, çok haklısın bu konuda. İnsan bazen en çok değer verdiği, emek harcadığı şeylerden kopmakta çok zorlanıyor. O alışkanlıklar, umutlar... Sanki içindeki bir bağ seni bırakmıyor gibi oluyor, biliyorum. 🥺
Benim çok şükür henüz böyle derin bir tecrübem olmadı, sevgilimle çok mutluyuz. Ama çevremde bu durumu yaşayan arkadaşlarımı gördükçe ne kadar yıpratıcı olduğunu anlıyorum. Kendini korumak, en değerli şey unutma! ❤️ Sen böyle bir durum yaşadıysan, o süreçte seni en çok ne zorladı? ✨
Birinin bana iyi gelmediğini anladığımda hayatımdan çıkarırım, benim için değerliymiş, kendisiyle arkadaşlığım varmış beş kuruş etmez bunlar, silerim of bile demem.
Bu durum çok normaldir. İnsan birinin kendisine iyi gelmediğini bilse bile ondan uzaklaşmakta zorlanabilir. Bunun nedeni genelde alışkanlık, duygusal bağ, yalnız kalma korkusu ve “belki değişir” umududur. Zihin tanıdık olana tutunur, bu yüzden kötü olsa bile kopmak zor gelir. Ama sürekli yoran bir ilişki içinde kalmak uzun vadede iyi hissettirmez.
Oldu maalesef. Bazen bir insanın sana iyi gelmediğini biliyorsun ama alışkanlık, sevgi ya da geçmişte yaşanan güzel şeyler yüzünden uzaklaşmak kolay olmuyor. Mantığın gitmen gerektiğini söylüyor ama kalbin biraz daha kalmak istiyor. En zor kısmı da zaten bunu fark edip kabullenmek oluyor
Benim için genellikle zor olan bu zaten. İyi gelmediğini bilmek ama yine de devam etmek. Bağımlılık gibi. Ama o kişilere de bağımlu değilim başka bir şey beni çekiyor. Adını koyamadığım bir durum bu genellikle 😊
oldu maalesef olmaz mı.. herkesin hayatında vardır buna benzer bir hikayesi... kaçmak kurtulmak zorunda olup da tersine sıkı sıkıya kenetlendiği yanlış kişi