3 yıllık ilişkim bitti, gitti engelledi beni. Siz olsanız ne yapardınız?

Kavgalar ediyorduk ben daha çok kavgalar çıkarıyodum ama nedensizce değildi.. yani bir ilişkide bence kimse kendi kendine kavgalar çıkaramaz.. karşımdaki insan hafif narsistti.. haklı olsam da bir şekilde ben suçlu çıkıyordum ve her seferinde onu kaybetmemek için özürler diliyordum.. çünkü küçüklükten gelen bilmiyorum neyden dolayı ama birini sevince onu kaybetmekten aşırı ama aşırı korkuyorum ona bağımlı oluyorum bilmiyorum neden.. onu hayatımın merkezine koyuyorum kendimi hiçe sayıp..( biliyorum bunu yapmamalıydım) ilişki başlarken çok güzeldik ilerledikçe beni değiştirmeye çalıştı ( örneğin balık etli olsana dediğinde bir de gerçek hayatta başka bir kıza bakıp ona örnek vermişti bende sinirlenince şaka yaptım ne var diyordu ben kendimi çok özgüvensiz hissetmeye başlamıştım.. daha sonra saç rengi olarak saçını siyah yapsan nasıl olur acaba vs diyerek bir ara gerçekten yapacaktım sırf istemesem de hatta bir ara çok yemek yemeye başlamıştım balık etli olursam beni daha çok sever diye..) neyse bu şakalar yapıyordu ama hepsi çok kırıcıydı ( diğer kızlarla ilgili kötü şakaları da vardı) ben alınınca da alıngansın yeter artık şaka bile yapamıyorum vs diyordu. ben zaten önceki ilişkimde aldatıldığım için hafif paranoyaları olan biriyim, birde böyle şaka olan ama komik olmayan şeyler yapınca ben iyice tetikleniyordum. ayrıca ilişkinin 6 veya 7. ayında arkadaşının arkadaşının evine gitmişti ( grup olarak kız erkek karışık) bana bunu söylememişti ve ben bana attığı fotoğraftan anlamıştım burada zaten ben extra tetiklenmiştim. neyse zamanla kavgalarımız oldu tabikii daha sonra bana kendini değiştir kavga çıkarma ben çok mutsuz hissediyorum vs diyordu. ama ben nedensiz çıkarmıyordum ki demekki bir noktada bir şey tutmuyordu anlamıyorum mesela ben artık bir şeyleri sormaya ya da rahatsız olduğum şeyleri söylemeye bile çok çekiniyordum korkuyordum yine bana kızacak '' yine mi ya yeter artık yeterrrr'' gibi şeyler söyleyecek diye hep içimde bir korku vardı. rahat hissedemiyordum tetikte hissediyordum. ama onu çok seviyordum çok aşıktım ( hala da öyle) sonra kavga ettik ve bu patladı ayrılacaktı benden ben yalvardım gitme dedim ( arkadaşıyla konuşmuş mutsuz göründüğünü söylemiş vs) yapamıyorum falan dedi neyse devam ettik hatta bana demişti ki sana eskisi gibi hissedemezsem falan neyse düzelttim kendimi devam ettik bana normal davrandı sarıldı öptü seni seviyorum dedi... normaldik. hatta bu ilişkinin sonu evlilik olcak illa adı konulcak falan demişti ben sorduğumda ilerisi için. sonra yılbaşını güzelce geçirdik döndük yine buluştuk sarıldı film açtık öptü ertesi gün ayrıldı gitti. birden. o günde arkadaşıyla buluşmuştu bana dediki ben senin kafanda değilm, evlilik hiç düşünmüyorum ben daha çok gencim ( bende zaten şu an evlenelim dememiştim ilerisi için konuşuyorduk ve bana senle evlencem karım vs diyen oydu) falan dedi. dedimki e bana attığın mesajlar? onlar sadece mesajdı dedi. inanamadım

Güncellemeler
+1 yıl
bende onun suçlamalarıyla çok mutlu değildim. mutsuzum diyip gitmedim hiçbir zaman. her ilişkide mutlaka tartışmalar olur. önemli olan çözebilmek. ama içimde sürekli korku varken.. bilerek yapmadım yemin ederim bilerek çıkarmadım hiçbir kavgayı. deli değilim. halbuki öyle değildi. karşımdaki ile kafam uymadı belkide yaptığı şakalar dış görünüşümle ilgili dediği şeyler beni çok yetersiz hissettirdiği için içimde bir şey oluşmuştur ve o yüzden farkında olmadan çıkarmışımdır
3 yıllık ilişkim bitti, gitti engelledi beni. Siz olsanız ne yapardınız?
Cevapla