Hiçbir kalıba sığmayan aşklara inanır mısınız?

Aşka inanırım, imkansız olanlarıda bilirim. Ben imkansızlaştırdığım aşkımdan bahsedeceğim... Yaşanmamış çocukluğumu, söyleyemediğim dertlerimi, hayalini kurduğum geleceği, kimseye açamadığım yüreğimin eşini buldum. Onu tanıdıktan sonra idrak ettim aşksız hayatın tadı tuzu olmadığını... Beni sevdiğini biliyorum en derine iner hissettirir. Bende onu çok seviyorum... İnsan anlaşılmayı hayatının sonuna kadar ister. Ben hiçbir şey anlatamadan anlaşıldım. Kelimelerini duymam hiç hep hissediyorum. Aşk bu olsa gerek. Derler ya aşk birlikteyken de acı çekmektir. Acı çekiyorum geceleri daha da ağır geliyor. Bu aşk değil ise ne ki...
Sevgimin karşında duran zorlukların ezilmişliğidir belki yüreğime ağıt gelen. Benden 16 yas büyükmüş, ne fark eder aşk yüreklerin uyumunda değil mi, yaşı kim çıkarttı... Evliymiş, çocuğu varmış, yuva dağıtma girme bu yükün altına. İnsan mutsuz olduğu bir yerde neden tutulmak istenir ki. Yargılamayın, eziyet etmeyin, zorlamayın bir şeylere, duygulara kulak verin, hissedin. Mutluysa insanlar karışmayın. Kendinize hak gördüğünüzü onlarada görün...