Tuttuğun el boşa çıkarsa boşluğa düşer misin?

Düştüm... Hem de sandığımdan daha derine düştüm. Çünkü tuttuğum el, ömür boyu bırakmam diye inandığım eldi. Bir insan sevdiği eşini kaybedince sadece elini değil; hayallerinin bir kısmını, alışkanlıklarını ve içinde kurduğu geleceği de kaybediyor. O boşluğun tarifi kolay değil.

Ama zaman bana şunu öğretti: Boşluğa düşmek insanı bitirmiyor. İlk başta nefes almak bile zor geliyor ama hayat, insanı yavaş yavaş yeniden ayağa kaldırıyor. Acı hiç yok olmuyor, sadece onunla yaşamayı öğreniyorsun. O yüzden bugün hâlâ sevginin kıymetini biliyorum ama kaybetmenin de insanı nasıl olgunlaştırdığını inkâr edemem.

@MuzipFilozof der ki: Bazı eller bırakılır, bazıları ise ömür boyu kalbinin içinde tutulur.

Düştüm ama düştüğüm yerden kalkmasını da iyi bilirim.

Boşa çıkarsa eli koparır başka sağlam ellere yöneliriz.

Hayir tuttuğumu koparirım

Bıraktığım zaman onlar düşer

Kanatlarim var neyse ki düşmem

Kendi elimi tutarım daha iyi

Düşmem, tutan değil tutulanım ben.

Düşmem dik dururum