Koşulsuz sevgiye inanıyor musunuz?

İnanmıyorum; anne baba çocuğunu koşullu sever, istediği gibi olmazsa, istediğini yapmazsa sevmez.

Anne para kazanmayan oğlunu zorbalar, devamlı çalışan akranlarıyla kıyaslar, karısı kocasına destek olmak için çalışır.

Anne “seni dokuz ay karnımda taşıdım, seni bu yaşa ben getirdim; yemedim yedirdim, giymedim giydirdim, sütümü helal etmem.” der; baba da “Seni okutmak için, büyütmek için hep çalıştım.” der. Anne baba devamlı yaptığı iyilikleri başa kakar ama kadın kocasına “Sana hizmet ettim, sana çocuk verdim.” demiyor; erkek de “Sana ben baktım, bu evi ben geçindirdim.” demiyor. Eğer anne ve babanın istediği gibi olmazsan, onlara kölelik yapmazsan, kız olarak ev işi yapmıyorsan, erkek olarak para kazanmıyorsan, anne babanın istedikleri hayatı yaşatmıyorsan seni asla sevmezler ve “hayırsız evlat” derler.

Bir de kızının oğlunun maaşını alanlar da var; çünkü çocuklarını esir olarak gördükleri için onların her şeylerine sahip olduklarını, onlara tahakküm kurabileceklerini düşünürler.

Hayal dünyasında tam tersi; gerçek dünyada dediğim gibi oluyor.

Yani parası olmayan erkeği annesi sevmez ama elin kadını olarak görülen eş sevebiliyor.

Bizim ülkemizde anne baba çok üstün bir canlıdır, Allah’tan üstün bir şeydir; her zaman haklıdır. Bu kültürden dolayı anne babalar evlatlarına aşırı kibirli, onların istediği gibi olmayan evlatlarını sevmezler. Tıp/hukuk okumayan; kapanmayı reddeden; sevdiğiyle evlenen; para kazanmayan ve vermeyen; ev işini ve hizmeti istediği gibi yapmayan çocuklarını sevmez ve onlara zorbalık yaparlar çünkü evlatlarını malları olarak görürler. Bu yüzden istedikleri gibi olmayan evlatlarını sevmezler. Gerçek hayatta Türkiye’de evladını koşulsuz seven anne baba yoktur; o sadece romanlarda ve dizilerde var.

Evladı ona para vermek zorundadır diye düşünür ve arsızca durumu kötü olmasa bile para alır ve o parayı çar çur ederler. “Annesi bile sevmez” diye bir şey yok; annesi zaten sevmez. Eşin sevmeme ihtimali var ama annenin sevme ihtimali hiç yok. Kadın sevdiği fakirse de evleniyor ama anne oğlu fakirse oğlunu aşağılıyor, yüzüne bakmıyor. “Parasız erkeği annesi sevsin” muhabbeti boş yani; çünkü annesi asla sevmez. Anne çocuğunu malı olarak, hep menfaatlenilmesi gereken bir araç olarak, köle olarak görür.

İnanmıyorsanız annenizin istediği gibi olmaktan vazgeçin; evinizde huzurun nasıl kaçtığını, sizi el alemle nasıl çekiştirdiğini görün. Eş değil; anne baba elin kadını, elin adamıdır çünkü el gibi davranırlar ama eş her koşulda yanında olur. (İstisnalar kaideyi bozmaz.) Boşanmalar eşlerin menfaatçiliği yüzünden değil çoğunlukla aldatmadan, ailelerin araya girip bozmasından oluyor

Ben parasız sevgilimi gayet seviyorum; benim param ikimize de yetiyor. Maddi durumu kötü değil ama benim kadar iyi de değil.

Not: Kendi acı tecrübelerimi aktardığımı düşünüp sadece benim anne babam için geçerli olduğunu düşünüp kendinizi tatmin edebilirsiniz ama bu yazı derin ve detaylı gözlemlere dayanıyor. Kendi ailemden bahsetmedim.