Eşimle 4 yil görüştüm. Onunla severek sevgili olmadim ayrilirim dusuncesiyle gorusuyordum buarada yasim kucuktu ergenlik donemindeydim. Sonradan onun bana olan sevgisini askini ilgisini gordukce ve onunla cok kaliteli eglenceli zamanlar gecirdikce onu sevdim ve evlendik. Evlendikten 10 gun sonra hep olumsuz sinir bozucu olaylar başladı. Surekli olarak evde yanliz basima kaldim. Arkadaslarimdan kopardi beni. Yaşlı bir annem var. Babam vefat etti. 5 senedir evliyim inaninki ben esimle disariya cok nadirdir disari ciktim. Evlendikten sonra hersey degisti. Arkadaşlarına önem verdi.. Hep calistigini soyluyor ve eve cok gec geliyor arkadaslarinla alkol aliyor. Onlarla cok mutlu.
Ben kafayi yemek üzereyim yillardir ağlıyorum ustelik 2 yasinda bir cocugum var. Gidecek yerim yok. Birkac sene daha beklesem oglum buyuse ilkokula baslasa ozaman ayrilcam diye düşünüyorum. Üstelik en son kavgamizda uzun sure ayri kaldik ve 4 bosanma davasi durusmasi gorduk Şu an resmi nikahimizda yok. Ama cocugumun ilkokula baslamasini bekliyorum calisip ayaklarimin ustunde ancak ozaman durabilirim buarada universite mezunuyum.
Bazen aklim diyorki bu cehennemden kendine birisini bulup kaç kurtar kendinide cocugunuda. Ama hiç aranmadim hep onume bakarak yürüdüm. Bazen seytan aklima giriyor sevilmenin nasil bir duygu oldugunu unuttum. Insan disi muamele goruyorum. Bunlarida aglayarak yaziyorum.. inanin sevgi ne demek unuttum. Yillardir birlikte hic disariyada çıkmayız fazlada konusmayiz. Cok ayri dunyalarin insanlariyiz.
Ben cana yakın, çok vicdan sahibi olan, eglenceli ve gercekten durust ve sadik bir insanim.. ben bunlarin hicbirisini haketmedim. Şeytana uymuyorum sadece aklima girip arada bir durtukluyor. Arkadaslar ben sizce nasil birkac sene daha bu hayata dayanabilirim? Kafayi yemek uzereyim. Kitap film herseyi deniyorum ama degersiz hissetmeye birturlu alisamiyorum cok agir geliyor. 24 yasindayim ve benim yasimdakilerin pembe hayatini gördükçe ve mutlu aileler gordukce cok imreniyorum hemen ardindan gozyaslarimi tutamiyorum
Ben kafayi yemek üzereyim yillardir ağlıyorum ustelik 2 yasinda bir cocugum var. Gidecek yerim yok. Birkac sene daha beklesem oglum buyuse ilkokula baslasa ozaman ayrilcam diye düşünüyorum. Üstelik en son kavgamizda uzun sure ayri kaldik ve 4 bosanma davasi durusmasi gorduk Şu an resmi nikahimizda yok. Ama cocugumun ilkokula baslamasini bekliyorum calisip ayaklarimin ustunde ancak ozaman durabilirim buarada universite mezunuyum.
Bazen aklim diyorki bu cehennemden kendine birisini bulup kaç kurtar kendinide cocugunuda. Ama hiç aranmadim hep onume bakarak yürüdüm. Bazen seytan aklima giriyor sevilmenin nasil bir duygu oldugunu unuttum. Insan disi muamele goruyorum. Bunlarida aglayarak yaziyorum.. inanin sevgi ne demek unuttum. Yillardir birlikte hic disariyada çıkmayız fazlada konusmayiz. Cok ayri dunyalarin insanlariyiz.
Ben cana yakın, çok vicdan sahibi olan, eglenceli ve gercekten durust ve sadik bir insanim.. ben bunlarin hicbirisini haketmedim. Şeytana uymuyorum sadece aklima girip arada bir durtukluyor. Arkadaslar ben sizce nasil birkac sene daha bu hayata dayanabilirim? Kafayi yemek uzereyim. Kitap film herseyi deniyorum ama degersiz hissetmeye birturlu alisamiyorum cok agir geliyor. 24 yasindayim ve benim yasimdakilerin pembe hayatini gördükçe ve mutlu aileler gordukce cok imreniyorum hemen ardindan gozyaslarimi tutamiyorum
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar