Aşk acısı, hiç yaşamayan birisi için dünyanın en saçma şeyi, başına gelince dünyanın en büyük derdi.
Böyle trajikomik bir olay. Öyle karmaşık bir şey ki, Hem ondan kaçmak istiyorsun, hem bu duygudan tarifi anlatılmaz bir haz alıyorsun. Öyle mide bulandırıcı bir şey ki, O midende kelebeklerin uçuştuğu renkli hayat gidiyor, yerine siyah beyaz bir hayat, midende tarifi olmayan bir acı, boğazında bir yumru. Öyle kör edici bir duygu ki, nefret ederek sevmeyi, sürünerek yaşamayı ve karşındaki ne kadar kadar kötü, karaktersiz, beceriksiz, çirkin vs vs olursa olsun belirli bir süre gözünüz ondan başkasını görmüyor.
Size çok şey öğretir ama öğretirken süründürür öyle süründürür ki hiç geçmeyecek gibi, böyle yaşayacağıma ölürüm daha iyi dediğiniz anlar olur.
Bana öğrettiği en büyük şey, ne kadar seversen sev, ne kadar emek harcarsan harca, ne kadar o üzülmesin diye kendini harap edersen et, bunların hiç bir anlamı olmadığı sadece ileride "yapmasaydın" olduğu.
İstediğiniz kadar ağlayın ben onun için her şeyi yaptım, tek kusurum bile yok, onu hiç üzmedim. Bunların gerçekten hiç bir manası yok. gitti ve dönmeyecek.
Belki de terk edilmemizin sebebi her şeyi bizim yapmamız? Onun fedakarlık yapmaması. Bir gün bunları yazacağım aklımın ucundan geçmezdi ama size iyi bir haberim var geçiyor. Gerçekten geçiyor eğer istersen geçiyor.
En önemli faktör umut kardeşim,
Umut olduğu sürece istediğin kadar zamana bırak geçmez.
İkinci faktör karşındakini tanrılaştırma, ben resmen onu gözümde Tanrılaştırdım sonradan gördüm ne kadar karaktersiz ve yalancı biri olduğunu. Ondan daha iyisi yok deme, ben dedim ama sonradan anladım o acı sırasında onun yerine kimseyi koyamadığımızı sonradan anladım ki, ondan çok daha iyi bir sürü kişi varmış. Takip etme, ettikçe canın yanacak ve kafan sürekli onunla meşgul olacak. İlk 1 ay evde acını tek başına yaşa, zaten bu süre zarfında kimseyi görmek istemeyeceksin. Ondan sonra acını hep dışarıda arkadaşlarınla yaşa, eve hapsetme kendini belkide en iyi çözüm kafa dağıtmak arkadaşlarınla. Geçmiyor deme geçiyor. Yeni insanlar tanımak yeni yerler görmek çok iyi geliyor. Ve unutma acı geçmeden çivi çiviyi sökmez, acın geçince çivi çiviyi sökecek, acı gidiyor boşluk kalıyor, o boşluğu yeni birisi dolduracak ve bu sefer daha tecrübeli olacaksın bu böyle gidecek sanırım
En İyi Cevaplar