İnsan Ölünce Değil, Ümidini Yitirince Biter

Yeni Bir Başlangıç..

(Benceyi okurken fon müziği size eşlik etsin..)

Hayattan ne beklediğinizi hiç düşündünüz mü ? Ne istiyorsunuz ? Neyiniz eksik bu hayatta ? Neler gördünüz de isyan ediyorsunuz ?

Yaşadıklarınız çok mu yordu sizi ? Artık eskisi gibi olamayacak mısınız ? Hiç mi umut yok hiç mi ümit yok ?

Çevrenize bakıp hiç şükretmediniz mi ? Sizden kötülerini görmediniz mi ? Yeni hayallerlerle düşlerinizi süslemediniz mi ?

Yine yeni yeniden bir başlangıcı hak etmediniz mi ?

Babalar gününü ilk kez babasız geçiren çocuğun hislerini hiç yaşadınız mı ?

Ya da annesi tarafından sokağa terk edildiği halde büyüyüp annesini arayan çocuğun hislerini..

Veya hayatta tek başına kalan birinin..

Bunları sadece elbet yaşayan bilir. Peki hiç hissetmediniz mi onların gibi.. Tabii cevabı belli. Hiç hissetmedik.

Babası yok ama ümidi var

Babasının şehit olduğu haberini, ana haber bülteninde duyduğunda ne hisseder bir çocuk sizce. 45 saniyelik kahramanlık haberinden sonra, komik kedili habere geçince unutabilir mi sizce ?

Ne yaşadınız ki bu isyan ? Maddi durum kötü olabilir elbet geçer, dersler kötü olabilir elbet biter, sevdiğin insan giderse bu hayat nasıl gider ?

İlk gözlerimizi açtık dünyaya ağlayarak. İlk tokadımızı hayat attırdı doktora. Belki de başlangıçtan belliydi üzüleceğimiz.

Ama bir şey olsun istiyorsak savaşmalıyız da. Ağlayarak, ağlatarak, üzülerek nereye gider bu hayat ?

Her baharın bir sonu vardır, her doğumun bir ölümü.

Her şeyin bir sebebi vardır, her sözün bir yeri.

Her bedelin bir esiri vardır, her bedenin bir engeli

Vazgeçmek kolay.

Sabretmek zor olan.

Bazı şeyleri istemek, üstesinden gelmek, gerçekleştirmek için sabretmek gerek.

Yeni bir başlangıç istiyorsan, şükretmek gerek..

Hayalaller bazen imkasızdır

Senin hayallerin mi daha imkansız, yoksa bu çocuğun mu ?

Senin hayatın mı daha zor, bu çocuğun mu ?

Sen misin isyan eden yoksa, yoksa..

Ümidini yitirmeyen baba

10 sene önce bir maganda kurşunu ile oğlu sakat kalan bir babayı gördüm haberlerde. Artık o kadar normal geliyor ki her şey ne var bunda diyoruz.

Her günü not etmiş. Verdiği ilaçları, hastalığın durumunu, iyileşme sürecini. 10 senedir bir bebek gibi büyütmüş. Ne fedakarlıklar yapmış. Satırlara sığmaz..

Ümidini yitirmeyen çocuk

Renksiz dünyanın, renkli figüranı

Cebinde üç beş kuruş bozukluğu

Hayata meydan okuyan duruşu

Birde elindeki akordionuyla..

Ölüm gelecek birgün.

Ayrılık hak olacak o gün.

Sevsende gidecek

Sevmesende gidecek

Üzülsende üzülmesende

Hissettiklerin sende kalacak

O gidecek..

Vazgeçemediğinde ;

Benimsin gidemezsin desen bile

O gittiğinde bitecek

Ama hayat bitmeyecek

Sen varsın yine

Üzülme

Yeni başlangıç için bekle

İnsan ölünce değil

Ümidini yitirince bitecek..

#DerinKuyu