Sakatatlı Buzağı Beyninden Bademli Kirpiye: Tarih Boyunca En Popüler Dönem Yemekleri

Herkese merhaba! Bence'me hoş geldiniz...

Yemek yapmak, insanlık için gereklilik gibi görünse de aynı zamanda kültürü simgeleyen önemli faktörlerden biridir. Bir milletin yemek seçimi, pişirme yöntemleri ve hatta kullandığı baharatlar bile o milletin kültürünün geçmişini simgeler. Bu yüzden tarih boyunca yemekler çok büyük bir yer kapladı. Yemek kitapları, okuyucularına renkli dünyalar sunan ve çok satan kitaplar arasındaydı. Hatta belirtmek isterim ki o kitaplarda daha önce hiç duymadığımız ve duyunca baya bir şaşıracağımız tariflerde var. Bu yüzden bende sizin için yemek kitaplarından derlenmiş olan tarihteki en popüler beş yemeği tanıtacağım. Keyifli okumalar...

1-) Sıçan Turtası

Bu yemeğin tarihin o döneminde en iyi yemekler arasında bulunduğunu söylesem ''benimle dalga mı geçiyorsun?'' diyebilirsiniz ancak söylediğim doğru. :D Sıçan turtası, Viktorya Dönemi İngiltere’sinde sınıfları aşan bir yemekti. Geleneksel olarak İngiltere’nin kuzeyine ait yöresel bir lezzet olan bu yemek hem sarayda hem de halk arasında oldukça yaygındı. O dönemin gazetesinde yer alan bir tarife göre tıpkı tavşan turtası gibi hazırlanıyordu. Tarifte yazana göre sıçan yıkanmadan ve dört parçaya ayrılmadan önce sıçan kuyruğunun ve derilerinin çıkarılması gerektiği söyleniyordu. Ayrıca etin bir süre domuz yağı ile birlikte pişirilmesi gerektiği çünkü lezzet kattığı ifade ediliyordu.

Fransızlar fareli turta yiyorsa elbette İngilizler de bundan geri kalamazdı. Göründüğü üzere ortaya böyle bir tarif çıktı. Özellikle o dönemin İngiliz denizcileri bu yemeği çok tüketiyordu.

2-) Bademli Kirpi

İngiliz yemek kitabı yazarı Hannah Glasse’nin 1747 yılındaki en popüler kitabı olan The Art of Cookery Made Plain and Easy’de oldukça ilginç bir tarif bulunuyor: Bademli Kirpi. İlk tarife göre bir tık daha yumuşak gelse de yine de iyi bir tercih olduğunu söyleyemem şahsen. Tarifine gelecek olursak ise; İlk olarak 12 yumurta, krema, şeker, badem ve tereyağından kaygan bir badem ezmesi yapılıyordu. Ardından kirpi derisi yüzülüyor ve haşlanıyordu. Sonrasında kirpi piştikten sonra badem ezmesinin üzerine güzelce yerleştirilerek servise hazır hale geliyordu. Şu an bu tarife yemek bile demeyecek insanlar bulunurken 18. yüzyıl dünyasında bu yemek insanlar için ziyafetin en önemli yemeklerinden biriydi.

3-) Cockentrice

Cockentrice, Tudorlar zamanında asillerin ağızlarının suyunu akıtan ve hindi-domuz kombinasyonundan oluşan bir yemekti. Hikayesine gelecek olursak ise bir gün sarayda, Fransa kralını etkilemek için abartılı bir akşam yemeği düzenlenmişti. Masadaki yemeklerin hepsi kralın ilgisini çekmek için özel olarak tasarlanmıştı ancak bunların bazılarında engastration” yöntemi kullanıldı. Bu yöntem, bir hayvanın diğer hayvanın içine doldurularak pişirilmesini ifade eden bir kavramdı esasen. O dönem bu teknik çok kullanılıyordu. En meşhuru ise Cockentrice’dı.

Tarifinden de bahsetmek istiyorum. Conckentrice için bir adet yavru domuz ve hindi gerekiyordu. Her iki hayvan da önce ikiye bölünüyor ardından bölünmüş parçalar dikiliyordu. Genellikle domuzun yüz ve karın bölgesi kullanılıyordu. İki hayvan dikilip birleştirildikten sonra içi dolduruluyordu. Daha sonrasında ise üzerine bir şiş geçirilerek kızartılıyordu. Kızardıktan sonra genelde yumurta sarısı, zencefil, safran ile süsleniyordu. Sonrada servise hazır hale geliyordu.

4-) Sulu Tavus Kuşu

Gelelim bir diğer tarifimize. Bunu ilk okuduğumda diğerlerine kıyasla çok garipsemedim. Bu yemek daha çok o dönem refah seviyesi iyi olan kişiler içindi ve günde iki-üç kez yaparlardı. Mesela aristokratlar günde üç öğün yemek yerlerdi ve o dönemlerde yemek gösterişle yakından bağımlıydı. Özellikle tavus kuşları zenginliğin göstergesiydi. Bu kuşlar, Orta Çağ döneminde yaşan tüm varlıklı ailelerin yemek masalarında mutlaka bulunurdu. Yemeğin tarifine gelecek olursak, tavus kuşunun önce tüyleri yüzülür daha sonra et parçalara ayrılmadan kavrulur sonra kuşun tüyleri tekrar kavrulmuş hayvana giydirilir. Bu işlemin amacı kuşu daha canlıymış gibi göstermesiydi. Böylece soylular ve aristokratlar bununla gösteriş yapabiliyordu.

5-) Sakatatlı Buzağı Beyni

Roma İmparatorluğu’nun mutfak kültürü pratik ve lezzetli yiyecekler oluşuyordu. Fakat bazı Romalılar ilginç ve güçlü lezzetlerden hoşlanıyordu. O dönemin Apicius olarak bilinen bir yemek kitabında, Romalıların oldukça tuhaf yemekler yediğini söyleniyordu. Kitabın 4. bölümünde yumurta ve sakatatlı bir beyin yemeği tarifi veriliyor. Tarife göre, beynin lifli kısımlarının çıkarılması gerekiyordu. Daha sonra ise yumurta ve beyin beraber kızartılıp daha sonra ise tavuk sakatatlarının ince ince doğranıp kızartılması gerektiğini söyleniyordu. Daha sonra ise servise hazır hale geliyordu. Tıpkı M.Ö 1. yüzyılda yaşayan Romalı şair Lucretius’un dediği üzere; “Ut quod aliis cibus est aliis fuat acre venenum”. Yani, bazıları için besin olan, bazıları için acı zehirdir.

Görüşmek üzere, sevgilerle... :)