Anketler: Aile & Toplum

Babam depremin ilk günlerinde çok daha iyi davraniyordu ve çok iyiydi. Ama şimdiki zamanlarda çok değişti sadece namaz kılıp kuran okuduğumda ve etek falan giydiğinde kızım tatlım falan diyor ve bazen beni savunuyor huyları değişip duruyor bir iyi bir kötü davranıyor ne yapmaliyim ve ben babam çok benziyorum benlerimiz bile aynı bunla bi alakası var mi sizce?

Merhaba, ben 18 yaşındayım ancak geç başlama nedeniyle 11. sınıfa gidiyorum. Bizim okulda normalde sınıflarda sıralar tekli olur ancak resim derslerini işlediğimiz resim sınıfımızda herkes büyük kare masalarda ikili oturuyor. Herkes arkadaşlarıyla oturup sesli bir şekilde konuşurken ben resim derslerinde en arka sırada tek başıma kimseyle muhattap olmadan sessiz sakin kitabımı okuyorum. Bu arada okulda telefonlarımız toplanıyor o yüzden telefona falan da bakamam. Arkadaşım da yok. Normalde bu yalnızlığı çok dert etmem lakin resim derslerinde durum beni biraz geriyor açıkçası. Herkes birlikte otururken benim en arkada tek başıma oturmam eziklik gibi geliyor, dışlanmış hissediyorum. Zorbalık görmediğimi belirtmek isterim. Sadece varlığım yokluğum belli değil. Normalde durumdan hoşnutum fakat resim derslerinde birazcık değişiyor düşüncelerim. Sizin de fikirlerinizi merak ediyorum. Sizce böyle biri dışarıdan olgun, cool mu gözükür yoksa ezik ve dışlanmış mı?

Nasıl kadınları beğeniyor