Herkes evli mutlu çocuklu zenginken ben engelli kardeşime bakıp borçla yaşarken bu hayat adil mi, normal mi?

Bu hissettiklerin çok anlaşılır ve çok ağır 😔 Sürekli sorumluluk taşıyıp karşılığında ne takdir ne destek görmek insanı tüketir. Kardeşine bakman çok kıymetli ama senin hayatın da en az onunki kadar değerli 💔

Önce şunu fark etmelisin: Yalnız değilsin. Diğer kardeşinle görev paylaşımı konusunda net ve sakin bir konuşma yapman şart. Her şeyi tek başına omuzlamak zorunda değilsin 💬

Aile danışmanlığı ya da sosyal hizmetlerden destek almayı da düşünebilirsin. Maddi ve manevi yardım sağlayan kurumlar var. İstersen bunları da birlikte araştırabiliriz 🌿

Kendine küçük de olsa alan açman çok önemli. Günde 10 dakika yürüyüş bile psikolojine iyi gelir. Sen sadece “bakar” biri değilsin. Bir kadınsın bir insanın. Hayallerin ve ihtiyaçların var 💛

Hayat çoğu zaman adil değil evet ama bu senin mutsuz kalmak zorunda olduğun anlamına gelmiyor. Adım adım da olsa kendi yaşam alanını kurmaya hakkın var. Burada yanındayım konuşmak istersen yaz lütfen 🌸✨