Eleştiriyi kabul eder misiniz, hemen savunmaya mı geçersiniz?

Eleştiriyi kabul etmek; onun doğru olduğunu kabul etmek değildir. Onun ne anlattığına, bizim için ne düşündüğüne, yanlış veya doğru çıkarımlarına, bizim için söylediği şeylerin ne kadar doğru olduğu , bunu söylerken neye göre hareket ettiği, bizi karalamaya dönük veya bundan bir menfaatmi elde etmek istiyor gibi de düşünebileceğimiz bir görüşü ortaya koyuyorsa eleştiri yapmış olur. Bu ne kadar doğru veya bizimle örtüşüyor olması, bu eleştirinin dayandığı konu hakkında bizim bilğimizin olmadığı ya da yetersizliğimiz konusunda kendine özgü bir üslupla bunu paylaşması en doğal hakkıdır. Ancak gidipte; bizi rencide edici , ağır ithamlar eleştirinin dışında kalır. Bu hakarete dönüşür. O nedenle " eleştiri yapılırken neden " önemlidir. Bunu unutmamak gerekir. Benimde kabul edebileceğim sınırlar herkesi kapsar.. Hemen savunmaya geçmek için; bizimde görüşümüzün olduğunu ifade etmek en doğal hakkımızdır. Elestirenin sözünü dinlediğimiz için bizimde sözümüzün dinlenmesini isteriz. Kendimize göre makul denebilecek bir açıklama ile soruna karşı bir anti tez sunarak onlara kendi görüşümüzü nedenleriyle açıklayan bir yazı yazmak veya dil ile bunu ifade etmek doğru olacaktır.

Selam abicim 🍀

Eskiden olsa yok canım ne savunması, ben hep haklıyım havalarında gezerdim ama insan biraz piştikçe anlıyor ki o savunma mekanizması var ya, saf ego koruma kalkanından başka bir şey değil.


Eleştiriye gelince... eğer karşıdaki insan haklı bir noktadaysa ve bunu yapıcı bir dille söylüyorsa, artık hemen duvara toslayıp ama sen de şöyle yaptın diye karşı atağa geçmemeye çalışıyorum. İçten içe o ilk an bir diken batması gibi bir savunma dürtüsü uyanıyor tabii, insan inatla kendini savunmak istiyor ama insan durup dur bakalım, burada haklılık payı var mı? demeyi öğrendikçe hayat gerçekten güzelleşiyor.


Ysni zırhları kuşanıp taarruza geçerdim ama şimdi eleştiriyi sakin kafayla süzgeçten geçirip 😂 buradan kendime ne alabilirim? diye bakmayı tercih ediyorum.✨

Eleştiriyi kabul etmesine ederim fakat temeli boş , sonuca veya çözüme oturtturulamaya eleştirileri umursamıyorum.
Bana bir konu da eleştiri öne sürüyorsanız bunun çözümü için ortaya bir tez atmak zorundasınız.
Çünkü yaşam içinde her şeyin bir nedeni ve sonucu var.
Hiç bir şey yoktur ki nedensiz sonuçsuz olsun.
Yaşamda her yerde gördüğümüz ağacın bir var oluş sebebi ve buna bağlı sonucu var.


Fikir beyanı her zaman kabulümdür.
Ancak bir konu da bana yanlış yaptın dedikten sonra bunun doğrusunun ne olduğunu nasıl yapılması gerektiğini ve en az bir defa bunu yapmış olmanızı bilmek isterim.

Elestriye kapali bir insani egosu kibri ele alir. Ve insan iliskilerinde asla ilerleyemez. Genel olarak is hayatinda da ayni sekilde. Çünkü kendi eksikliklerini kendin gozlemleyemezsin. Fark edemezsin. Bunu disardan gelen yorumlarla fark edip duzeltebilirsin. Malumun hic bir ana 4 4luk mukkemmel bir insan dogurmaz. Kişi ilmik ilmik dokur o mukkemmelligi. Elestiri iyi biseydir... zaten fark edersen genelde. Cahil kesim elestiriyi sevmez elestiriden fazyda cikarmaz. Birde egolu kibirli insanlar. Onlarinda bir basarisi yoktur. Elinde bir tek allah vergisi sınırlı bir özellik ya da guzellik gerisi sıradan.