Kafayı yemek üzereyim. Ailemle anlaşamıyorum. Ve işler daha da kötüye gidiyor. Ne yapmalıyım?

Arkadaşlar merhaba. kendimi tanıtayım 3 çocuklu ailenin 18 yaşındaki tek kızıyım. Benim sorunum ailemle. Artık kimseye derdimi yüzyüze soramıyorum, anlatamıyorum.
Ailemle liseye geçene kadar gayet iyiydik. Liseden sonra bozulmaya başladı. O zamana kadar ev işine el sürdürtmeyen insanlar bana bunu dayatmaya başladı. Fakat ben, kusura bakmayın ama, kadın erkek eşitliğinden yanayım. Sırf bana yükleniyorlar diye içten içe sinirleniyordum. Ama dediklerini yapıyordum. Ki halen daha yapıyorum. kronolojik olarak gidersem hocam bir keresinde basit bir mevzu için 10. sınıfta annemi çağırmıştı ve ben bunu babama söylediğimde babam bana sevgilin mi var diye sordu. Cidden o zaman ağırıma gitmişti. Babam Kuzey Irak'a gitti 1 sene. Döndüğünde psikolojisi bayağı bozulmuştu. Zaten deliydi iyice deli olmuştu (hakaret değil).

Artık evin yükünü almalıymışım, sorumluluk almalıymışım o günden bugüne hep bunu söyleyip durdular. YGS-LYS zamanımda bile. babamla kavga ettik babam biraz haklıydı 3 ay konuşmadık hiç, ben aramı düzeltmek için çabaladım. geçen sene annem çalışmaya başladı işler daha kötüye gitti. Biliyorum babamın eve gelip yemek yapması, onun açısından, hoş değil ama ben de dersaneden 6'da 7'de dönüyordum. Babam 5.30da evde. Yemek yedikten sonra sofrayı kaldırıyorum, bulaşıklar filan yapıyorum yani. Bir gün yapmazsam kıyamet kopuyor tabi. Hala daha oğulları da yan gelip yatıyor ve evi berbat ediyorlar (ikiside eşşek kadar). İki seneden beri durum bu, bu konuda. Sosyal hayatıma gelince üniversiteye kadar cidden hiç sosyal hayatım olmadı okul dershane arasındaki boşlukta ne yaptıysam o. Sevgilim olmadı, sinemaya bir kere gitmedim, doğum günlerine, hiçbir yere. Bu sene işte biraz sosyalleştim. Ailem bana cidden güvenmiyor. Ve ne yaparsam yapayım içinde bir art niyet arıyorlar. Babam kavgamızdan bu yana beni sevmediğini söylüyor, hakaret ediyor, beni korkutarak sindirmeye çalışıyor. Annem de aynı. Evden uzak duruyorum artık. Beni düşünüyorlar farkındayım ama bana karşı olan tavırlarına katlanamıyorum.
Kafayı yemek üzereyim. Ailemle anlaşamıyorum. Ve işler daha da kötüye gidiyor. Ne yapmalıyım?
Cevapla