Başlamam gerekirse onu çok kırdım, telafisi var mıdır bilmiyorum ama onsuz da yapamıyorum.. Onun nasıl gönlünü alabilirim?

Haklısınız, bir süre ona rahatsızlık vermemem daha doğru olur. Fikriniz için teşekkür ederim.

Rica ederim ama zaman verilmesi gereken daha çok sen olduğunu düşünmüştüm. Aniden lakap takmayı ya da lakaplarla ona hitap etmeyi bırakamazsın ki.

Ben ona Yuva'm diyordum. Evim de değil. Ev kapsamlı bir şey çünkü içinde birden çok kişi yaşabilir. Nefes alıyordum yanında, satırlarında. Gülüşünü canlı canlı hiç görmedim ama çok güzel gülüyor. Sorsan kokusunu bile duymadım ama sevdiğim koku onun kokusu. Gözleri bile çok güzel.. Onu anlatmak için binlerce sayfaya bir şey yazmak istiyorum, oturuyorum ve hiçbir kelimenin onu tamamen açıklayamayacağını görüp bomboş sayfaya bakıyorum. Bademim diyordum mesela, bilerek benim eki veriyordum daha çok hoşuma gidiyordu. Badem benim için sebepsiz yere onu çağrıştırdığı için öyle diyordum. Bunlar sadece ona özeldi, ondan başka kimseye söylemezdim bunları. Ama 'aşkım, canım, balım, karım, kocam' bunları herkes kullanıyor bende herkes gibi davrandım. Ama onun benim onu herkesleştirdiğimi zannetmiş. Ve bana bundan rahatsız olduğunu çok geç söyledi.. Ben ona iyi gelmiyorum, şu an o daha mutlu gibi hissediyorum ama onsuz da yapamıyorum. Ben çok kötü bir belirsizliğin içine düştüm ama ne yapacağımı bilmiyorum

Herkes kullanıyor diye bu hitapları herkesleşmiyor. Saçma bir bahane gibi geldi doğrusu.

Haklısınız, yine de şu saçma bahane yüzünden 5 yılı öyle çöpe atmak pekte akıl kârı değil.

5 yıllık ilişki bir hitap yüzünden bitiriyor? Söyleyecek hiçbir şey bulamıyorum. Pes.

5 yıl içerisinde sadece geçen sene ve bu sene tökezledik, Sahi şu an düştük, onu bile kavrayamıyorum. // Onun rahatsızlıkları bu hitaplar ve lakaplar yüzündendi. Hep ben gevezelik yapardım o dinlerdi. Fakat yanımdayken hiç gerçekten gülmezdi. Arkadaşının olduğu gruba girdiğimde gerçekten çok güzel anlaştıklarını gördüm. Bana olmasada arkadaşına gülmesini. Bensiz de mutluydu belki, mutlu olduğunu bilmem yeterli. Sanki ondan hoşlanmıyor muşum gibi içimdekileri yazdım hakkım olmasa da kırıldığım için, gerçekten en değer verdiğim insanlardan biri, bilmesede öyle kalsın. Bir insan hiç görmeden bu kadar değer verebilir mi bir insana? Bilmiyorum ve sizden de özür dilerim. Size de çok gevezelik yaptım. İyi günler dilerim.

Hiç önemli değil. Anlatabilirsin derdini. Açıkçası çok üzüldüm senin için. Çok sevdiğin her hâlinden belli. Aslında seninleyken gülmemesine içerlemişsin haklı olarak. Hiç sordun mu sebebini? İnsan sevdiğiyleyken gülmez mi?

Soramadım, belki de sormak istemedim. Dertleri üstüne bir de benimkileri dinlemesini istemedim. Bazen yük oldum gibi hissettim, daha doğrusu arkadaşıyla gerçekten içtenlikle gülmesinden sonra. Bunları hissetmeme rağmen hiç bırakmak aklıma gelmedi, bencil hissettim hep benimmiş gibi..

Arkadaşıyla gülüp seninle gülmemesi ciddi bir sorun. Sevip sevmemesini sorgulatıyor. 5 yıllık ilişki birde. Şimdi ne yapıyor?

Ona karşı bir kırgınlık ya da beni sevmemesi gibi bir şey hissetmiyorum. Seviyor olmasına şüphem yok ama mutlu olmuş mudur bilmiyorum. Hiç yüzyüze gelemedik, ben Türkiye'nin bir ucunda o diğer ucunda. Tek iletişimimiz sosyal ağlar olduğundan ve o da heryerden iletişimi kestiğinden şu an ne yaptığını bilmiyorum. Sadece mutlu olmasını diliyorum.

Neden hiç buluşmadınız? Neden hiç gelmedi?

İkimizde gidemedik. Açıkçası çok isterdim bir kez olsun onunla yüzyüze olmayı. İlk senelerde tanışma ve bağlanmadan sonra alıştık telefonlara. Son 2 sene ben istedim ona gitmeyi. Depremden dolayı farklı bir ile yerleştiler, taşınma vesaire bu işler yüzünden de hiç nasip olmadı. Akrabalarla olan durumu biraz karışık taşınma kısmında son 2 sene bu yüzden istemedik. İlk 3 sene dediğim gibi telefona alıştığımızdan buluşmayı düşünmedik

Yanlış yapmışsınız. İlk ele tutuşma gibi şeyler yaşamalıydınız. Hiç mi yüz yüze zaman geçirmek istemediniz?

Aslında istedik ama isteyene kadar zaten geç olmuştu. Böyle üstünkörü anlattım ama şu 5 yıl tamamen birbirimizi sevmekle geçmedi, tanışmak vesaire böyle uzun uzun geçti. Bir bakımdan bakınca 5 yıl fazlasıyla uzun ama küçüktük, 12-13 yaşlarında falan. Depreme kadar hiç düşünmedik aslında yüz yüze gelmeyi. Nihayet artık ölümün bizi ayırabileceği düşüncesiyle böyle şeyleri düşünmeye başladık. O kadar geç kaldık ki depreme kadar telefon numarası bende yoktu. Tuhaf bir ilişki bizimkisi fazlasıyla karışık.

O zamanlar küçükmüşsünüz. O zaman buluşmamanız normal. Şimdi büyümüşsünüz. Bir değişiklik olabilir. Hiç mi yazmıyor sana? Hiç mi bir gönderme, bir şey yok?

Aslında ilk tartışmamızda bu kadar ileriye gitmemişti, birbirimizi takip ediyorduk. O sadece imâlı videoları tekrar paylaşıyordu bende o paylaştığı videoları altına görmesi için anlamlı cümleler yazıyordum, sadece ikimizin anlayacağı şekilde. şu an tüm iletişimleri kesti, mesajlarıma sadece görüldü atarak geçiyor bu kadar..

Sevgiline gıcık oldum. Gerçekten gereksiz yere uzatıyor.

Ama lütfen ona kötü bir ithafta bulunma olur mu? Gerçekten kötü biri değil, kendi bakış açıma göre anlattığım için yanlış düşüncelere kapılmış olabilirsiniz. Bence bir seferde onu dinleme şansınız olduğunda gerçekten dilediğiniz şeyleri söyleyebilirsiniz. Ben size ben ne hissettiysem bunları cümlelerle somutlayıp anlattım, ona göre yanlış şeyler de söylüyor olabilirim yani bilmiyorum..

Sadece uzatmasına gıcık oldum. Köyü birisi değildir muhakkak. Biraz değerini bilmesi gerektiği kanaatindeyim.

Anladım, fikirleriniz için çok teşekkür ederim.

Rica ederim. Barışırsınız umarım.

Umarım, umarım