Ailem yüzünden istediğim hayatı asla yaşayamadım napmalıyım?

Arkadaşlar öncelikle ailemi çok seviyorum ve değer veriyorum çok iyi insanlar fakat bu hayat benim değil gibi geliyor artık. Lise zamanında beni asla evden çıkarmadılar telefonum bile yoktu. Hayalim hukuk okumaktı ama tercih zamanında zorla ve döverek bana hemşirelik yazdırıp yolladılar. Üniversite sürecimde aşırı hatalar yaptım bu baskıları yüzünden evden bile kaçtım okulumu dahi uzattım yine arkamda durdular. Beni sevdiklerine eminim ama aşırı kontrolcüler. Okulu bitirdim ve okuduğum şehirde kalmak istediğimi söyledim orada özel bir hastanede iş bile ayarlamıştım fakat izin vermediler. Erkek arkadaşımı arayıp ağlayarak beni ikna etmesini istemişler. Mezuniyetim bahanesiyle teyzemle bir olup beni memlekete geri getirdiler. Ben yine geri dönmek isteyince ve kavga çıkınca bayılıp hastanelik oluyorlar. Bende sesimi çıkartamıyorum artık onlara bir şey olacak benim yüzümden diye fakat çok mutsuzum. Bir hastanede yoğun bakım hemşireliği yapıyorum ve bu meslek asla bana göre değil. Beni bir ömür boyu buna mahkum ettiler. En azından kendi istediğim şehirde olmak istiyorum ama atanana kadar bu evden çıkarsam intihar edeceklerini söylüyorlar. Çok çaresizim çok mutsuzum ve bu işin sonunda ben intihar edecek gibiyim. Çok mutsuzum ve üzgünüm sizce rest çekip gitmeli miyim napmam gerek?