Yalnızken konuşur musun?

İtiraf edeyim bazen içimde birikenleri kimseye anlatamayınca, hele de üzgünsem kendi kendimle konuşuyorum; sessizce, kimse duymasın diye. Kendimi teskin etmeye çalıştığım, kendi sesimle kendime sarıldığım çok an oldu. İnsanlara söyleyemediklerimi, içimde kalanları bir duvara anlatınca fark ettim ki iyi geliyor; gerçekten rahatlıyor insan, yükü hafifliyor. Tabii bunu sürekli yapmıyorum, en çok canımı yakan durumlarda birkaç kere yapmışlığım var. Çünkü çoğu zaman çevremdekiler üzülmesin, ailem sıkılmasın diye sıkıntılarımı içimde saklayan biriyim; oluyor öyle şeyler arada. Belki de en insani hâlimiz bu: kendi kendimize dertleşmek, kendi sesimizde huzur aramak…

Ben çok konuşurum Sanki karşımda biri varmış gibi hayal ederim ve herhangi bir konu olsun konuşurum onunla ama gerçek olmadığını da bilincindeyim Yani bunu söylüyorum ki şizofren damgası yemeyeyim sitede

Evet, bazen kendi kendime konuşuyorum. En azından muhabbetim sarıyor. Sjsjsjs

Konuşuyorum ya deşarj oluyorum muhabbetim de sarıyor 😂

Kafamın içinde çok muhabbet ederim kendimle çok ölçer tartarım herşeyi

Tuluat tiyatro yapıyom

Konuşuyorum delirdik temizinden

Konuşurum eşyalarla falan da konuşurum mesela 😅

Bi de serdar ortac dinlerken bak iyi gider