Çocukluğumuzda mavi gökyüzünde çiçek gibi açan beyaz ve pamuksu bulutları nesnelere benzetirdik. Bunu yapmayan yoktur eminim. Herkes giderken, yıllar hızla akarken bizim yanımızda kalan nadir şeylerden birisi de o bulutlar oldu. Adeta Onları boş ver. Bak ben yanındayım der gibi hala her yerde karşımıza çıkıyorlar.
Neye Benzetirdik Bulutları?
Bir Ejderhanın Ağzından Çıkan Alev Topuna mı?
Bir Martıya mı?
Bir Meleğin Bulut Üflemesine mi?
Okyanuslara mı?
Kanatlarında Barışı Taşıyan Bir Güvercine mi?
Dolunayda Ortaya Çıkan Bir Kurtadama mı?
Yaprakları Yeşermiş Bir Ağaca mı?
Kocaman Bir Halkaya mı?
Yoksa O Korkunç Godzillaya mı? Brrr!
Peşinizde Sizinle Birlikte Koşturan, Ailenizin Eve Almadığı Yavru Köpeğe mi?
Yoksa Kocaman Bir Patlamaya mı?
Belki de Yunus Balığıydı O
Ya da Gökyüzünden Avuçlarınıza Düşen Yumuşacık Bir Kuş Tüyüne...
Sahi siz neye benzetirdiniz çocukluğunuzda bulutları? Hayal gücünüz "en kocamanından" kadar güçlü müydü?
Bizi Asla Yalnız Bırakmayan, Çocukluğumuzda "Her Şeye" Benzettiğimiz Bulutlar
var olan güzelliklere bakıyorumda tesadüfe göre fazlamı güzeller Bulutlar hayal dünyamdaki mekanım aslında , acaba uygulayan var mıdır benim gibi , gözlerini kapatıp hayal dünyasında kurguladığı yere gidip fikirler düşünen. Bulutların üstü gerçekten muazzam
Annemle oynadığım, en sevdiğim oyundu. Uzun yolculukları çekilir kılardı ve eğlenirdik. Hayal gücümüz, çocuk olduğumuz için körelmemişti tabi. Keşke hep öyle bulutlarda dünyaları görecek kadar çocuk kalsaydık.
Bulutlarin küçükken cennet oldugunu zannederdim aydedenin de orada yaşadığını. Yagmur yagdiginda bulutlarin isedigini kar yagdigindiysa... Cok kurcalamisim kafami bulutlarla Zira cok isterdim cennetin bu kadar yakin olmasini...
Ayy hiç unutmam, Amasra'da Ferhat ile Şirin'in mezarına gitmiştik. Dönüşte de bir kayık içinde bir kız bir oğlan gördüm. Tabii bulutta😂 Kendimi çok başka hissetmiştim.
En İyi Cevaplar