Bizi Çocukluğunuza Götürecek O Güzel Anılar

Az önce sorunun birinde biri çaya kurabiye batırıp yemekten bahsediyordu.Bunu görünce aklıma çocukken yaptığımız diğer eğlenceli şeyler geldi.Ben de bunu sizlerle paylaşmak istedim.Bu yazımı okurken hem güleceğinizi hem de duygulayacağınızı tahmin ediyorum.Gelin sizle geçmişte yaptığımız eğlenceli şeylere doğru ufak bir gezintiye çıkalım.

1-Bilye oynardık.

Mahallenin en çok bilyesi genellikle en popüler olan kişide olurdu.Çok oynardık bu oyunu.Hatta sabahtan akşama kadar oynadığımızı bilirim :D

2-Çaya bisküvi batırırdık ve mama yapardık.

Bunu sadece çocuklukta değil şimdi bile arada sırada yaptığım oluyor.Eğer denemeyen varsa denesin çok lezzetlidir :D

3-Kışın evlerden sarkan buz sarkıtlarını düşürmek.

Kafamıza düşme tehlikesi olsada yine de değnekle düşürmeye çalışırdık.

4-Çekirdeklerin içini ayıklayıp biriktirirdik ve hepsini aynı anda yerdik.

Ben hayatta biriktirdiklerinin bir çırpıda yok olduğunu burada anladım. O kadar uğraşırsın çekirdeği çıkarırsın ama bir lokmada hepsini de yer bitirirsin. :D

5- Çamurdan veya tahtadan oyuncak arabalar ,bebekler ve cep telefonları yapardık.

Benim favorim cep telefonu yapmaktı. :D

6-Korkulukları olan, 1. kattaki evlerin pencerelerine çıkardık.

Az soğuk yemedik.Hatta ayaklarımızı aşağıya sarkıtırdık.

7-Kapıya tırmanmak.

En yükseğe çıkana kadar durmazdık.

8-Televizyona dokunup çıt sesini çıkarmaya çalışırdık.

Şimdiki televizyonlarda asla olmayacak bir duygudur.

9-Portakal kabuğundan diş yapardık.

Hay Allahım ya :D

10-Tekerlek yuvarlardık.

Bu resmi bugün çocuklar oynarken gördüm çektim. Çocukluğumuzun Lamborghini'siydi .

11-Yastık ve koltuk minderlerinden evcik yapmak.

Kulubeler yapardık.Sonra içerisine girip sanki herşey güvendeymiş gibi beklerdik.

12-Kuma atlardık ya da kuma kuyular yapardık.

Övünmek gibi olmasın ama ben takla atarak atlardım.

13-Her parmağamıza mandal takardık.

Hala mandal gördüğümde yapmaktan kendimi alamıyorum.

14-Kağıttan uçak ve gemiler yapardık ve yarıştırırdık.

Kağıdımız ıslanmasın diye kitapların kalın yüzlerini kullanırdık.

15-Parmaklarımızın epidermislerine iğne sokardık.

Ben sevdiğim kızın ismini yazmıştım.

16-Buharlı cama resim yapardık.

Bazen resimler çizerdik,imzalar atardık.Ben ilk imzamı burada öğrendim .

17-Elimize kolanya döküp yakardık.

Bunu yaparken az daha evi yakıyorduk . O nedenle çok yapmadık.

Yinede hala anlamadığım bir şey var.Bunları hiç kimseden görmediğimiz halde nasıl hep ortak şeyleri yapıyoruz?

Bu zamandaki çocukların bunları yaşayamaması ne üzücü değil mi?Bunlar benim herzaman en mutlu olduğum anılarım olmuştur.Asla bir dostun seni arkadan vuramayacağı,menfat ilişkilerinin gözetilmediği,acıktığını bile unuttuğum zamanlarımdı.Yazarken gerçekten duygulanarak yazdım umarım sizler de okurken duygulanmışsınızdır.Sağlıcakla kalın ve içinizdeki çocuğu asla öldürmeyin.