Bu kadar kalpsiz insan varken iyi kalpli olmak enayi olmak mı yoksa gücümüz mü?

Eskiden ben de kendime kızardım hak etmediklerini vs düşünürdüm sevgimi, sonradan değişti fikrim hatta kendime kızma sebebim kibrimi fark etmek oldu. Birine iyilik yaptım diye ya da birini sevdim diye bir karşılık beklemenin aslında kibir olduğunu düşünüyorum. Bir karşılık beklemek aslında biraz da çıkarcılık gibi bir şey. Sonuçta o kişiyi sevmeyi ya da ona iyilik yapmayı ben seçiyorum, o istediği için olmuyor. Bu yüzden kendimden verdiğimde de iyilik yapmak istediğimde de karşı tarafın bana ne vereceğini düşünmemeye, bunun yerine kendi hareketlerimin doğruluğuna ya da hissettirdiklerine odaklanmayı seçtim. Tabii bu demek değil ki hiç beklentim olmuyor. Sadece beklentilerim karşılanmadı diye suçlamak ya da o üzüntüye kendimi tamamen kaptırıp kendi genel enerjimi düşürmemeyi seçiyorum artık. Ayrıca buna enayi olmak gözüyle değil kendim olmak gözüyle bakıyorum. Birileri için belki öyle aciz görünebilir bu durum ama önemli olan benim ne kadar kendim olduğum. Varsın enayi desinler, umrum dışı 🙃

Sen doğru ol eğri er ya da geç belasını bulur

Duygulandım la sjjs