Annem, annem değil düşmanım sanki !

Sevgilimden ayrıldım, ve annem bundan zevk alırcasına bana nispet yapıyor. Ufak bir kavga da tüm hassas noktam olmam mevzuları kafama kakıyor? Size soruyorum; bu nasıl bir anne ? annelik bu mu ? Bunu annem de yaparsa elin adamı ne yapmaz ki ? kendimi öyle çaresiz ve kimsesiz hissediyorum ki, şu bayram günümde boynum büyük resmen. Yüzüm gülmüyor, kendimi kimi kimsesi olmayan bir öksüz gibi hissediyorum:(

Annemle iyi anlaştığımızda mükemmel bir anne. Ancak ufak bir tartışma yaşadığımız anda tüm hassas noktalarımı kafama kakıp canımı acıtıyor. O zaman bu annelik değil ki . Şöyle düşünüyorum ben ; en yakın arkadaşınla iyiyken her şeyin olur sırdaşın can yoldaşın olur, ama bir kavga da tüm pisliğini kusar ve bir numaralı düşmanın olur yaa, annemde öyle. İşte ben buna annelik diyemiyorum.

Dün annemle tartıştık, sinirlendi ve benim canımı yakmaya yönelik sözler sarfetti, canımın yanacağını biliyordu, üstelik bunu abimin yanında yaparak beni rezil etti. Bana dedikleri şu ; " etrafında kimseyi bırakmadın, hep bu çirkef hallerin yüzünden. Mehmeti de kaçırdın kendinden, işte bu çirkef hallerin yüzünden kaçırdın, mehmete yalvardın yakardın gitme diye, ama çocuk yüzüne bile bakmadan çekip gitti, çünkü sen bunu hakediyorsun. Aldın mı boyunun ölçüsünü " dedi. Resmen boğazım düğümlendi. Üstelik ben mehmet e hiçbir zaman çirkeflik yapmadım, büyük bir haksızlıkla beni terkettiğini çok iyi biliyor. Terkettiği zaman onun omzunda ağladım o teselli etti beni, ama şimdi dediklerine bakın. Annem tüm psikolojımı bozdu, kendimi iyi hiissetmiyorum. Tam can evimden vurdu. Allah o Mehmetinde belasını versin, annemi de Allah bildiği gibi yapsın. Sizce annem normal mi ? ne yapabilirim arkadaşlar ben? tüm psikolojim dağılmış durumda :'(
Annem, annem değil düşmanım sanki !
Cevapla