Kilom yüzünden hayatım boyunca dışlandım, suç ailemin mi?

Tek çocuktum, ailem aşırı koruyucu ve her istediğimi yaparak büyüttü beni. Kendi başıma markete bile gidemezdim. Kreşte bazıları beni oyuna almazdı. İlkokulda da öyle. Ortaokula gelince biraz kilo aldım. Utangaç, sessiz de bir çocuktum. Benimle dalga geçerlerdi. Kiminle çıkmak istersin deyince beni ve sınıfta çook kilolu bir kızı söylediler. O kadar gücüme gitti ki. Dershanede çirkin kız olarak ben gösterilirdim. Kilom vardı. Burnum, gözüm, dudağım yerinde yani kavis falan yok. Ders bile çalışmak istemezdim, kendimi internet oyunlarına verirdim. Yani okula öylesine gider, zaman geçmesini bekler, kendimden utanırdım. Lisede bir sevgilim olmuştu, bir kız “ vay be onun bile sevgilisi var.” demişti. Üzerimden hep ima yapılırdı. “Çirkin kız yoktur, bakımsız kız vardır diye.” Abur cuburlara sardım. Kendimden bir 20 kilo fazlam vardı. Bunun sorumlusunu belli etmesem de hep ailem olarak gördüm. Beni diyete neden sokmadılar diye düşündüm. Lise 3 te yine artık dayanamadım. Ve kilo vermeye başladım. Yavaş yavaş ilgi arttı. Lise 4 te makyaj yapmaya başladım. O zaman ilgi üzerimdeydi. Ama içimde hep bir eksiklik vardı. Şimdi “sevgilin var mı” dediklerinde kızlar içten içe seviniyorum. Çünkü bu duyguları hiç tadamamıştım. Çok sevgilim olmadı. Şimdi yine yok. Sadece onların eksikliğini üzerimden atamıyorum. Benimle dalga geçenler yeni halimi gördükten sonra instadan yazdı, baya değişmişsin dediler. Ama kendi kendime boşa/ boşuna yaşamış gibiyim. İnsanlar neden böyle? Ben daha çocuktum. Ben istemez miydim? güzel olmak… Bu kadar dalga geçilmesinin sebebi ne? Ailemi çok seviyorum ama sanki suçlu ailemmiş gibi hissediyorum çoğu zaman
Kilom yüzünden hayatım boyunca dışlandım, suç ailemin mi?
Cevapla