Bir Anksiyete Hastasından Hayat Kurtaran Öneriler

Öncelikle kendi hayatımı size dökeceğim

En son 16-17 yaşında ki halimi hatırlıyorum. Okul hayatında başarısız notlar sergileyen, fakat bir anlık hırsla notlarını en üst seviyeye taşıyan ve ailesini şaşırtan biriydim. Bunun yanı sıra gündelik yaşamımda da gayet başarılı biriydim. Müzik dinlemeyi seven, hafta sonları babasıyla doğayı gezmeye çıkan, arkadaşlık ilişkilerinde aranılan adam olan, konuşmacı, serseri fakat sevilen serseri, zeki, komik birisiydim. Ettiğim küfürler bile insanlarda anı olarak kalıyordu. Sırf bu yüzden bile ilgi çekici biriydim. Ta ki...

Hayatımın bir anını hatırlamıyorum. 17 yaşlarında bir şeyler koptu.

Sonrasında ki hayatım kare kare... Bu anı tıpkı televizyonun bir anda karıncalanıp, tuhaf şekilde konuşan bir adamın televizyonun ekranında belirmesi gibi düşünün. Her şey mahvolmaya başlamıştı. Derin bir nefes...

Kontrol senin elinde değil. Tamamen bir ceza evindesin artık. Benliğin ile günün belirli zamanlarında görüşme yapıyorsun seni güldürüyor, eğlendiriyor, gülümsetiyor. Fakat birisi beliriyor. O şey başına gelip soğuk bir suratla ; '' Hadi hücrene geri dönüyorsun. '' diyor.

İşte o anda kalp atışların hızlanmaya başlıyor. Ellerin terliyor. Nefes alış verişin hızlanıyor. Bütün o suratındaki tebessüm yok oluyor. Sana bir kaç sorular soruyor ;

- Etrafına bak, dostların gerçekten seni seviyor mu ?

Sen cevap veriyorsun ; Nasıl yani sevmiyorlar mı ? Seviyorlar canım.

- Emin misin ?

Sen cevap veriyorsun ; Emin neden olmayayım. Onlar benim dostlarım.

- Ahmet'in dün ki söylediği sözleri hatırla. Kim bilir altında neler yatıyor. Senin için neler planlıyor. En uygun zamanda seni aşağı indirecek ve çevrendekileri de kendi tarafına çekecek.

Sen ; Hayır sus artık. Bu ben olamam. Bunlar niye kafamın içinde ? Ben bunları düşünmek istemiyorum. Nefes almak zorundayım, derin nefes alıp sakinleşmek zorundayım.

-Şimdilik görüşürüz. Fakat her an geri döneceğim. 1 dakika veya 5 dakika sonra, belki yeni güne başlarken, belkide hala gitmedim.

Evet arkadaşlar ve bütün bunların devamında benlik yitimi başlar. Kontrolü önce düşünce olarak kaybettirir size, ardından fiziksel olarak da ele geçirmeye başlar.

Yürümenizi kontrol eder. Toplum içerisinde ki davranışlarınızı belirler. Kalp atışları bu sıralarda tavandır. Bütün bunları kendi kişiliğinizin bir parçasıymış sanırsınız, fakat bir virüstür. Zaman zaman kafanıza bir silah dayayıp uçurmak istersiniz. Fakat gerçek benlik hep içerinizdedir. O yaşamayı sever. Bir nebze kendinizdesinizdir. Fakat geriye kalan %90 onu hep yok eder.

Şimdi her şey kafanızda daha iyi şekillenmiştir. Peki bunlara yakalanmamak için ya da yakalanan varsa tavsiyelerim var. Ben yaklaşık 3-4 gündür ilaç tedavisi görüyorum. Hakkında uzun uzun araştırma yaptım. Başlıyorum ;

Bir şeylere fazla anlam yüklemeyin

Bir ilişkiye başlamış olabilirsiniz. Bir arkadaşlık edinmiş olabilirsiniz. Yahut gün içerisinde bir şeyler gerçekleşmiş. Fakat buna çok anlamlar yüklersiniz. Hayatınızın merkeziymiş gibi yaparsınız. Fakat hepsi bir anda uçup gidebilir. Bu sizde yoğun travmalar yaşatabilir. Maalesef ki Türkiye gibi bir ülkede terör olayları da gerçekleşmeye müsait olduğu için, her şey normal giderken bir anda patlama ve ölüm haberleriyle travma yaşayan, güzel ülkemizde bu hastalığı yaşayan ve farkında olmayan çok insan vardır.

Daha güzel şeylerle vakit geçirin

Spor yapın, eğlenceli ve neşe katan müzikler dinleyin, olumsuz telkinlerde bulunan kişilerden uzak durun. Özellikle televizyon veya internet üzerinde ki kötü haberlerden uzak durun. Yahut çok üzerinde durmayın. Kafanızda senaryolar kurmayın.

Kendinize büyük sorumluluklar yüklemeyin

Yapamayacağınız şeyleri bilin, yapabileceğiniz şeyleri yapın. Kendinize güveniniz vardır. Fakat bunun gazıyla asla gidip kendinize büyük sorumluluklar yüklemeyin.

Sosyal medyaya fazla bağlı kalmayın

Biliyorum bir çoğunuz Instagram'da bir fotoğraf paylaşıp, acaba kaç beğeni geldi diye sürekli yoklayan tiplerden oluşuyorsunuz. Fakat bunlar inanın sizin psikolojinize zararlıdır. Anksiyete bozukluğu yaşıyorsanız veya yaşamış kişiler şunu iyi bilir. Bu hastalık içerisinde hep bir hedef belirler. İstediği gibi beğeni gelmeyince ; '' Acaba neden beğenmediler ? Çok mu kötü çıktım ki ? Yoksa insanlar bana ilgisini mi yitiyor ? '' diye binbir düşünce üretirler. Dikkat edin.

Geriye kalanlar ise

Ya aileniz size çok kontrolcü davranışlar sergilemiştir. Bunlara sakın takılıp kalmayın. Yahut çevrenizdekilerin size yaşattığı olumsuz etkiler, genetik sebeplerden bu hastalık açığa çıkmış olabilir.

İlaç tedavisi olmadan düzelmez, mutlaka psikiyatri şarttır. Birazda kendi çabalarınız gereklidir.