Kanser Hastalarının Hayatla Verdiği Mücadele ve Benim Tecrübelerim

Hayatta en kötüsü zannettiğim bir çok şeyin bana artı değerler kattığını fark ettim. Herkes kadar insancıl kusurları olan biriyim. Belki biraz daha çoktur eksik yanlarım. Yine de insanları tanımak adına sizden küçük bir 'fazla'm var.

Kanser

Kanser Hastalarının Hayatla Verdiği Mücadele ve Benim Tecrübelerim

Buraya ne olduğunu ya da nasıl olduğunu yazmaya niyetim yok. 29 yasındayım ve ikinci defa bu hastalıkla mücadele ediyorum. Az çok tüm kanser çeşitlerinde tedavi seyri aynı şekilde ilerliyor, benim ki de öyle. Anlatmak istediğim bir hastalık süreci değil. Bu süreçte etrafımda ki insanların değişimi ve hayata dair edindiğim açımtırak tecrübeler.

Biz de arabayı ödüyoruz işte

Kanser Hastalarının Hayatla Verdiği Mücadele ve Benim Tecrübelerim

Çok yakın 3-4 dostum hariç, maddi sorunlarım olduğunu bilen çevremdeki tüm insanlardan duyduğum cümledir. Bunu 'işler bozuk, çocuk hasta' gibi örneklerle çoğaltabiliriz. Onlardan para isteyecekmişim gibi sürekli bir ön bahane hazırlama durumu yani. Ne zaman ödeneceği belli olmayan -belki de hiç ödeyemeyeğim- paralarını korumak adına selami sabahı kesenlerde bu gruba dahil. Düzenli bir işte çalışamadığım için ve maalesef ilaçlar ciddi anlamda çok pahalı olduğu için uzun bir zaman nakit sıkıntısı çektim. Bankaların gözünü Seveyim. Eşe dosta boyun eğmekten se bankaya faiz ödemeyi seçtim.

"Muhtaçlığını kimseye hissettirme."

Sen çok özel ve güçlü bir kadınsın

Kanser Hastalarının Hayatla Verdiği Mücadele ve Benim Tecrübelerim

Bir kadın için süper bir iltifat bu. Ama aslında "seninle ve sorunlarınla uğraşamam. Delik deşik vücudun ve sarkmış memelerinle ilgimi çekmiyorsun" demenin afilli bir yolu bu süslü lakırtılar. Haksız sayılmazlar..

"Kimse seni olduğun gibi sevmez, aldanma."

Annen ölecek mi?

Kanser Hastalarının Hayatla Verdiği Mücadele ve Benim Tecrübelerim

Hastalandığım ilk günden beri bedenen tarif etmesi ve dayanması çok zor acılar çektim. Ama hiç biri çocuklarıma arkadaşları tarafından acımasızca anlatılan gerçekler kadar acıtmadı beni. Pedagogların sayesinde ölmeyeceğime inandırmış olsam da hala beni bırakıp okula gitmemek için direniyor meleklerim. Cahillikte arşı aşmış bir toplumda yaşamak gerçekten çok zor. Çocuklara kızmıyorum elbette. Minicik yürekleri ölüm korkusuyla doldurmaktan çekinmeyen zihniyete isyanım. Kokuşmuş beyinlerini ateşe vermek istiyorum.

Kimseyle özelini paylaşma

Kanser Hastalarının Hayatla Verdiği Mücadele ve Benim Tecrübelerim

Sağlık sorunlarım dışında yaşadığım sorunlarla birlikte "oha l*n yavaş gelin" modunda savaşmaya devam ediyorum. Maddi açıdan ve ruhen bayrağı çekmek üzereyim.

Bu süreçte duygusal gel-gitlerim sebebiyle bir çok insanı haksız yere kırdım ve uzaklaştırdım kendimden. Üzgünüm..Ama çok fazla değil. Gerçek dost dostunun her halinden anlardı ve her koşulda yanında olurdu çünkü.

Aşk, sevgi, saygı ve bilumum karın ağrısı duygularla birlikte inancımı da kaybettim.

Bir şeyi çok iyi anladım ki insan düşmeden kalkamıyor. Hangi dala tutünsam elimde kaldı. Ya ben tutmasını bilemedim ya da dallar çürüktü. Belki de dal bile değillerdi. Artık dipteyim ve olması gerektiği gibi tek başımayım. Eğer ömrüm yeter de tekrar güneşi görürsem yapmak istediğim tek şey var. Çocuklarımı da alıp bu ülkeden defolup gitmek..

Bir türkü de söylendiği gibi,

Ne de olsa kışın sonu bahardır.. Ben baharı bekliyorum.

Kanser Hastalarının Hayatla Verdiği Mücadele ve Benim Tecrübelerim

Siz mutlu kalın..

Kanser Hastalarının Hayatla Verdiği Mücadele ve Benim Tecrübelerim
Cevapla