Bugün biri benim en yakınım olmak üzere aynı odada kemoterapi alan kanser savaşçılarımızla röportaj tarzı bir konuşma yaptım , sizlerle de bir kısmını paylaşmak istedim. Hepimiz birer adayız aslında bu konuda. İlk sorumla başlayalım.
Doktor size kansere yakalandığınızı söylediğinde ilk tepkiniz ve düşünceniz ne oldu?

1.kişi (yaş 23): Aslında hiç beklemiyordum birden bana demesiyle şaşırdım gençtim bende olmaz diyenlerdendim oluyormuş ne yapacağımı düşüneceğimi bilemez bir hale geldim o an.
2.kişi (yaş 43 2. Yakalanması): İlkinde çok kötü olmuştum böyle direk siz kansersiniz ..... Bey demeleri bekliyor olsan dahi insanı çok etkiliyor. Geçmişte babamı kanserden kaybetmemde ayrı düşüncelere sürüklüyordu. Şimdi 2. Oluşum biraz daha alışık bir tepki verdim ama hayatım gözlerimin önünden geçmedi diyemem.
Gerek duygusal gerekse bedensel olarak zor bir dönem. Duygularınız ne yönde değişti?

3.kişi(yaş 57): İster istemez daha hüzünlü oluyorsunuz. Beni en çok eşim etkiledi. Beni uyuyor sanarken ağlarken gördüm onu dedim hiçbir şey yoksa da onun için hayata tutunmalıyım.
2.kişi (yaş 43 2. Yakalanması): Belli etmemeye çalışıyorum ama ister istemez insan hüzünleniyor. Benim küçük çocuklar bilmiyorlar durumumu ama hissediyorlar. Geçen küçük kızım "Anne baba hasta mı?" diye sordu sonra "Anne baba uf olmuş." Dedi. Annesi durumun tersini söylesede kabul etmedi. Daha minicik ama hissediyor her şeyi.
Sizi bu konuda en çok zorlayan ne oldu?

1.kişi (yaş 23): Ağrılar dışında en çok hayatı düşünmek etkiledi ne bileyim ister istemez karamsar düşünceler geliyor akla.
2.kişi (yaş 43 2. Yakalanması): İnanılmaz derecede kemiklerim ağrıyor bazı geceler uyuyamıyorum. Ben eskiden boksörlük yapmış adamım hiç bu kadar güçsüz hissetmemiştim. Apartmanın kapısını dahi bazen açamıyorum zor geliyor. Duygularımı belli etmemeye çalışmak da ayrı bir zorluk bir baba çocuğunun yanında bunları belli etmek istrmiyor.
Fiziksel olarak ne kadar etkilendiniz?

2.kişi (yaş 43 2. Yakalanması): Dediğim gibi eskiden onca ağır şeyi kaldıran ben kapıyı açarken dahi zorlanır oldum. İlk atlatmamda, atlatırken çok kilo verdim yıllar sonra ilk kez o denli zayıftım. Şu an daha az verdim ilke oranla iyi olacağım inşallah.
1.kişi (yaş 23): Saçlarım ve kaşlarım gitti diyebilirim. 17 kg verdim.
İnsanlara ne söylemek isterdiniz?

1.kişi (yaş 23): Bu işin yaşı yok hepiniz olabilirsiniz bu olağan bir durum bize acır gibi bakanlar kendilerini bizim yerimize koysunlar.
2.kişi (yaş 43 2. Yakalanması): Dikkat etsinler kendilerine çünkü çoğu önemsemiyor ki bunu da önemsemeyecek kişiler olacaktır. En azından yakınları, sevdiklerini düşünsünler.
3.kişi(yaş 57): Çok önemli hanım kızım,çok önemli dikkat etsinler en azından riski düşürsünler. Olan varsa da eminim onda yenecek güç vardır, hep birlikte başaracağız.
Bencem bu kadardı, umarım en azından bir bakış açısı katmışımdır.💎
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar