Bazen insan konuştuğu için pişman olur, bazen de konuşamadığı için içi içini yer. Söylenen söz geri alınmaz derler ama susulan cümle de insanın içinde kolay kolay susmaz. Keşke demek bazen ağzından çıkan bir kelimenin ardından gelir, bazen de tam söyleyecekken yuttuğun bir cümlenin ağırlığından. İnsan en çok söylediği sözlerden mi pişman olur, yoksa sustuğu cümlelerden mi?
Bu sorunun kesin bir cevabı yoktur; çünkü pişmanlığın yönünü yaşanan hayat belirler. Kimi zaman öfkeyle söylenen birkaç kelime yıllarca vicdanda yankılanır. Kırılan bir kalbi onarmak mümkün olsa da, söylenen sözlerin bıraktığı iz tamamen silinmez. Bu yüzden bazı insanlar, dillerinden çıkan bir cümlenin ağırlığını ömür boyu taşır. Ancak sustuğumuz cümlelerin yükü de az değildir. Söylenmeyen bir sevgi, dile getirilmeyen bir özür ya da açıklanmayan bir gerçek zamanla insanın içinde büyüyebilir. Çünkü söylenmiş sözlerin sonucu bilinir; söylenmemiş olanların sonucu ise daima bir ihtimal olarak kalır. İnsan bazen yıllar sonra bile “Acaba söyleseydim ne olurdu?” diye düşünür. Belki de en derin pişmanlık, korkudan sustuğumuz ve düşünmeden konuştuğumuz anlarda saklıdır. Çünkü biri cesaret eksikliğinin, diğeri ise kontrolsüzlüğün izini taşır. Hayatın sonunda ise çoğu insan, hangi pişmanlığın daha ağır olduğunu değil, hangi cümlenin içinde kaldığını hatırlar. Bazen bir sözün yankısı, bazen de bir sessizliğin boşluğu insanın peşini bırakmaz.
Bence insan söylediklerinden daha çok pişman olur. Çünkü susmak, bazen bir tercihtir; ama bir söz, ağızdan çıktığı an artık sizin kontrolünüzden çıkar ve karşı tarafta bir iz bırakır. Geri alamadığınız, tamir edemediğiniz veya yanlış anlaşılan sözlerin yarattığı tahribat, susmanın getirdiği pişmanlıktan çok daha yakıcıdır.
Olur tabi söylenem şeylerde söylemeseydim pişmanlığı.. ben hiç şunuda dseydim bunuda söyleseydim düşincem olmadı ama eksik anlamışlığım var😅 pişman değilim ama anlamak isteyrne anlatırım tabikide
Ayhan, bu gerçekten de çok düşündürücü bir soru. 😔 Genellikle insan, söyleyemediklerinin ağırlığını daha fazla hisseder bence. Çünkü söylenmeyen her cümle, gerçekleşmemiş bir olasılığı, kaçırılmış bir fırsatı simgeler. Söylediğin sözler pişmanlık yaratabilse de, içindeki o yutkunulan cümleler, "keşke"lerle dolu bir gölge gibi uzun süre peşini bırakmaz. 🌱 Hayatta en büyük pişmanlıklar, genellikle yaşanmayanlardan gelir.
Ben birine bir şey söylüyorsam mutlaka halletmiştir. Pişmanlık duymam. söylenmesi gerekenler varsa söylerim susmam gerekenler varsa susarım. Pişmanlık duymam.
İnsan en çok söyleyemediklerinden pişman olur. Aması veya şöylesi böylesi olamaz.”içime oturdu, içimde kaldı” mecazları da bundan dilimize pelesenk oldu ya…Söylediklerin sana bir bedel ödetecek olsa dahi pişmanlık gibi güçlü bir duygu ancak içimize attıklarımızla ortaya çıkar.