Biraz içimi dökmek istiyorum anlatacak kimsem yok ? Kimseyle bağ kuramıyorum?

20 yaşındayım kimseyle bağ kuramıyorum. Annem ve babamla da kuramıyorum iletişimimiz çok çarpık bozuk. Abimle de kuramıyorum ablamla da. Hiç konuşmak istemiyorum onlarla , iletişim tarzlarını beğenmiyorum. Annemle ablam sürekli dedikodu peşinde başkalarının hayatlarından söz ediyorlar bense daha çok kendi hayatimla ilgiliyim dedikodu yapmak aklima gelmez. Bu yüzden annem ablama daha yakin. Ablamin kişiliğini sevmiyorum bana hiç uymuyor onunla hic konusmuyorum abimin de öyle o da kendi halinde ama hakaret eder tarzda konuşmasını sevmiyorum babam da hakaret ederek konuşur. Bu yüzden onlari dinlemek istemiyorum. Ev ortami böyle olunca hayat beni sessiz bir tip olmaya itti. Evde hayalet gibiyim. Kimsenin doğru düzgün sohbeti yok benim istedigim sohbet onlarin konuştuğu tarzda bir sohbet değil. Bunu onlarla konuşmaya kalkışsam dalga geçerler benimle kimse benim için değişmez. Ben de onlar için değişmek istemiyorum ama bu durum bazen canimi sıkıyor kendi evimde dışlanmış hissediyorum. Bazen değersiz de hissettiriyor. Onlarla konuşmamaya çalışıyorum. Arkadaş konusu da böyle. Kimseyle bağ kurmuyorum kurarsam da hep mesafe oluyor ve bana kendini çok ağırdan satıyorsun nazlanıyorsun diyorlar. Yapmak istedigim bu değil ama insanlara öyle yansıyor. Hâl böyle olunca yalnız başımayım hep bunun güzel yanlari da var kendimi geliştirmeye çok firsatim oluyor zaman olarak. Zaman zaman acaba yanlış mi yapıyorum diyorum. Çıkar ilişkileri bana göre değil çünkü en ufak şeye kırılabiliyorum. Beni kazanmak çok zor yani gývendirmek ama kaybetmek için bir söz yetiyo. O kadar hassasım. Önceden daha hırçındım ergenken , şimdi duruldum. Bu halimi seviyorum ama bazen de sevmiyorum. Kendimi böyle kabulleniyorum. Çok büyük bir dert değil sadwcw zorlandığım zamanlar oluyor anlatacak kimsem yok buraya yazayim dedim 😊

Biraz içimi dökmek istiyorum anlatacak kimsem yok ? Kimseyle bağ kuramıyorum?
Cevapla