Bir sıkıntım olunca anlatacağım kimsem yok o yüzden buraya yazıyorum?

Geldim 23 yaşıma ne bir arkadaşım var ne bir sevgilim oldu. Arkadaş belki benim hatamdır bilmiyorum ama kız arkadaşı anlıyorum hiç bir zaman bir ilişkiye ayıracak kadar vaktim olmadı. Anne babam hep karşımda idi hiç bir zaman arkamda olmadı. Sürekli onlar için çabaladım kendime hiç bir şey yapmadım. Annem 17 yaşımda iken felç kaldı ben baktım bakıyorum. Babam 18 yaşımda üniversite sınavına gireceğim gün kalp krizi geçirdi o sene giremedim mezuna kaldım sonra girdim hep ben ilgilendim. Tüm bunlara rağmen bir derdim olduğunda anlatamıyorum onlara hastalar zaten. 23 yaşındayım üniversite son sınıf hemşirelik öğrencisiyim hemşire yardımcılığı çıkışlıyım devlette klinik destek elemanı olarak çalışıyorum ne güzel diyeceksiniz. Okul staj iş derken 7 günde 9 gün çalışıyorum 2 gün 36 dönüyorum dolayısıyla. Bunlara rağmen kalan vaktte onlarla ilgileniyorum yine de olmuyor artık yoruldum. Çalışıyorum hiç bir şey elde edemedim okuyorum yoruldum ailemle ilgileniyorum çevrem olmadı çok yalnızım ama kimse anlamıyor eriyorum gözlerinin önünde kimse görmüyor. Ailemle uğraşırken yüz felci geçirdim ve kimseye söyleyemedim zar zor iyileştim. Bel fıtığı oldum söyleyemiyorum. Gece gündüz çalışmaktan göz numaram çok büyüdü. Resmen başkalarının sağlığı için kendi sağlığımdan oldum. Kötü niyetli biri değilim işte birinin yardıma ihtiyacı olur ilk ben gidiyorum okulda yine aynı elimden geldiğince herkese destek oluyorum yardım ediyorum. 23 yaşındayım bir derdim olunca arayacağım babam bile yok düşsem arkamda durur diyeceğim kimsem yok. Erkeksin sen diye diye beni böyle yetiştirdiler yardım et dik dur pes etme ama ben çok yoruldum. Yaşamak istemiyorum. Denedim birilerine anlatmayı herkesin derdi benimkisinden büyük. Bir hemşire ablaya anlattım 27 yaşında erkek arkadaşından ayrılmış daha zormuş doğrudur çok değer vermiştir bilemem. Babama dedim ben yoruldum 7 günde 9 gün doluyum diye ne var zamanında bende çalıştım yanıtı aldım sadece babamdan değil 40+ yaş grubu herkes benzer yanıtı veriyor. Genç kesim ise bana dokunmayan yılan bin yaşasın kafasında. Bir sabah işi düşen dışında günaydın mesajı almadım. Bir defa işi düşen dışında selam almadım. Bir defa yardım görmedim. Tek sorum var. Neden yalnızım kimse görmüyor neden kimse fark etmiyor?