Düşüncelerimden kurtulamıyorum, neler yapmam gerek?

Çok takıntılı ve duygusal biriyim. En küçük şeyde ağlar kafayı yiyecek derece takarım. Geceleri zor uyuyorum, sabahları da çok zor kalkarım. Aslında gündüzleri uyanık kalmayı sevmiyorum, çünkü çevremde çok insan oluyor. Yalnız kalmayı istiyorum ama yalnız kalınca düşüncelerim ağır basıyor. Kendimden çok sevdiğim bir sevgilim var, bana çok değer veriyor ilaç gibi geliyor ama şu sıralar pek müsait değil. Bu bir bahane falan değil nedenini biliyorum ve hak veriyorum ama o olmadıkça düşüncelerim iyice karışıyor.
Düşünmekten uyuyamıyorum ilaç almak zorunda kalıyorum. Kendimi çaresiz hissetmeye başladım ve kafamda bazı şeylerin son bulması gerektiği fikri canlanıyor. Ama ben yaşamak istiyorum eğer bu şekilde olmayacaksa..
Neler yapmam gerek çok üzülüyorum bunlara?