Doğrular kimin umurunda? Belki yarın yok olacağız ve yapmak istediğimiz o şey için artık çok geç olacak 🤷 Yapmazsak bile yaptı derler, o yüzden yapacağız😅
Kişilik & Karakter konusunda 21,7b cevap paylaştı.
Yapmasak bile yaptı derler sözüne katılıyorum o yüzden :D yapmalı. Millete yanlış gelen belki bana yanlış gelmiyor. Kime göre neye göre yanlış diye düşünmeli. Yanlış olduğunu bildiğim şeylerin peşine çok gittim, pişman değilim. Yine olsa yine yaparım :) elalemi takmadığım içinde hiç sorun değil. “Bu kadının hayatı yanlış” diye düşünüp uzak durmak isteyen adios, bir kere geliyoruz dünyaya, kimse için yaşamıyorum ben bu hayatı
Yanlış kime göre yanlış neye göre yanlış bu yanlış dediğimiz şeyin yanlış olduğuna kim karar vermiş. Bana göre yanlış olan bir şey bir başkasına göre doğru olabilir başkasına göre yanlış olan şey bana göre doğru olabilir. Varsayımlar üzerinden yıllardır süregelen toplumsal normlar üzerinden kurallar üzerinden gitmek bence doğru değil.
Eğer herkesin yanlış dediği bir şey bana doğru geliyorsa ve kimseye de bir zarar olmayacaksa yaparım neden yapmayayım.
Yalnız bir şeyin yanlış olduğunu bile bile de yapmam. Yanlış bir şey insanı mutlu etmez çünkü mutlu edecek olsa zaten yanlış olmaz yanlış gelmez.
Korku, hata yaptırır. Yanlış yapmayacaksam da sırf korktuğum için o yanlışa düşme ihtimalim oldukça yüksek. Yanlış yapmak istemem ama korkmam da. Her insan yanlışa düşer fakat bu yanlış o insanın sonunu getirmez. Çok da büyütmeye gerek yok o yüzden. Kimse dört dörtlük doğrularla yaşamıyor bu hayatı.
Yanlış olduğu çok belli olan bir şeyi hiç yapmam zaten. Yani o anlamda korkmam gereken bir durum da yok. Ancak daha belli olmayıp yaptıktan sonra yanlış ya da doğru belli olacak bir şeyi yapmaktan çekinmem. Yanlış yapa yapa doğru yapmayı öğreniyoruz neticede. Başkalarının yanlış bulduğu şeyi yapma konusunda da korkmam. Çünkü herkesin doğruları farklıdır. Birisi için yanlışı olan, bir başkası için doğru olabilir. Yani kısacası genel olarak yanlış olanı yapmaktan korkmam.
Kime göre neye göre yanlış. Benim düşünceme göre beni mutlu etmeyecek istemediğim sonuçlar doğurabilecekse yapmamak daha iyi. Ancak istediğim bir şeyse ve mutlu edecekse beni doğru olarak gördüğüm yanlışı yaparım.
Ömer Hayyam'ın konuya ilişkin çok çok sevdiğim bir Rubaisi var. Kim yasanı çiğnemedi ki, söyle! Günahsız bir ömrün tadı ne ki, söyle! Yaptığım kötülüğü, kötülükle ödeteceksen sen... Sen ile ben arasında ne fark kalır ki, söyle!Dini öğretiler, toplumsal normlar, aile ve çevre baskıları ve diğer dayatmalar yüzünden "yanlış" diye tabir edilen ama "neye göre/kime göre" yanlış oluşu sorgulanabilir seviyede yığınla şey var bu dünyada. Sekiz yıl önce korkardım. Sekiz yıl önce inanmayı bıraktığımdan beridir, sadece tadıyorum.
Çok zaman önceydi. O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu.
İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı. Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı. Derken zaman diye üç parçalı bir şey icat etti insan. Bir parçasına dün dedi, diğer parçasına bugün, öteki parçasına da yarın.
Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu. Dünü düşünüp pişman oldu, yarını düşünüp telaşlandı; ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı. Farkında olmadan rezil etti bu gününü.
Oysa yarın, bugüne dün diyor, dünde bu gün için yarın diyordu. Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı. Bu günü eline yüzüne bulaştırdı... Mutsuz oldu insan. Ve ne gariptir ki yarının telaşı da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı; ama bugünü hiç yaşayamadı. Ne yarın ne de dün!
Hayır, bu konuda korkmam kesinlikle. Çünkü yanlışı yapmaksak doğruyu bulamayız kesinlikle. Korkarak da bir yere varmamız mümkün değil. O yüzden üstüne gidip elimizden geldiğin doğruyu aramalıyız. Bu arayış içinde ise yapılan yanlışları tecrübe olarak alıp kendi hayatımıza devam etmeliyiz.
Bazı durumlarda evet.. Yanlış kararlar, yanlış, tercihler, yanlış insanlar.. Bunlar yapmak istemediğim şeyler. Daha dikkatli olmak için gayret ederim..
Onun dışında bazı içten gelen içsel dürtüler vardır.. Sevmek gibi, alışmak gibi, korumak gibi, çeşitli durumlara karışmak müdahil olmak gibi.. Sonunu düşünmeden, umursamadan.. Yeterki güveneyim, inanayım o yola.. Bağlasalar duramam, durmadım da..
yanlış yapmaktan pek korkmuyorum yanlış yaparak doğruyu bulabileceğimi ümit ederek yaşadım hep. bu güne kadar böyle oldu bu günden sonra da böyle olacak
Bariz bir şekilde ben yanlışım diyene dokunmam, gereksiz cesarete lüzum yok. Ama sonucunu tahmin edemediğimi denerim. Başkasının yanlışı belki de benim doğrum olur.
Kendimin hakimiyim istemezsem yapmam neden korkayım?
Hep yanlış yaparak yaşadım çünkü yine kendimin hakimi olduğum için. İnsanların belirlediği doğru ve yanlışlara uyma zorunluluğum yok. Sınırları aşarım.
Her ne kadar bu özelliğimi sevmesem de kuralcı bir yapım var. Benim açımdan mutlak doğruların dışına çıkmak, beni rahatsız etmekten öteye götürmez. Belki yetiştirilme biçimimden kaynaklı bilmiyorum ancak biraz deli dolu olmayı isterdim açıkcası.
Kimsenin hakkına girmeden her şeyi yaparım korkak biri değilim iki günlük dünya inceldigi yerden kopsun anı yaşamak istiyorum her daim dünya korkaklık için çok kısa
Evet korkarım, hayatta en büyük korkum yanlış yola girip ( herhangi bir konuda) ailemi en çokta babamı üzmek... Senin gibi evlat olmaz olsun dedirtmek...
Yapamadığım yaşayamadığın bazı şeyler var bazen bunların yanlış olduğunu düşünüyorum bazen de boş ver yap artık kurtul diyorum sonra bu şeyleri yapmaya imkanım olmadığını hatırlayıp konuyu kapatıyorum
Benim de bazi hatalarım oldu Rabbim afettsin. Önemli olan kişinin kendini dünyasında huzuru, prensipleridir başkaları ne der sözü bazı şeyleri ancak geçici süre baskılar.