Ortada büyük bir yanlış anlaşılma varsa ve bu bahsettiğimiz insanlar sevdiğim, kıymet verdiğim insanlarsa çabalarım. Fakat çabalarım her seferinde sonuçsuz kalırsa daha da uğraşmam. Kimseyi kendime zorla inandıramam. Bir de şu açıdan bakmak gerekiyor ki, inanmak istemedikten sonra siz ne yaparsanız yapın uğraşlarınız havada kalır, karşı tarafa işlemez.
Karşı tarafın, Gerçekten üzüldüğü bir durum söz konusu ise, tek seferlik açıklama yapar kenara geçerim. Benim deger verdiğim insan Bi defa benden şüphe etmişse gözümden de gönlümden de düşmüştür ne Yazık ki ve maalesef bu benim elimde olan birsey değildir. Anında soğumak diye birsey var bende , hem en sevdiğim özelliklerimden biri hem de sevmediğim... Diğer türlü; gerçekten bazı olaylar yanlış anlaşılmaya müsait oluyor. Benden beklenen bir durum vb olursa ama alakam yoktur falan , bunun için de açıklama yaparım yine tek sefer fakat kızmam ... Yine başka bir diğer türlü; benim arkadaşlarım değer verdiğim insanlar , söylediğim birseye inanmazsa tepkim ; "ne düşünüyorsan daha fazlasını yaptım. " Olacaktır. Son olarak istisnayi durumlar ; herkesten en sevdiği en guvendigi , aile, eş, dost vb kişilerden yana ciddi darbe almış insanlar için, her daim çaba gösteririm. Çünkü o şekilde olan insanların olayı, benden yana şahsıma ait bir şüphe değildir. Kesinlikle anlayışlı olur ve çaba gösteririm. Mutlu kal.
Herkesin kendine göre doğruları ve değerleri vardır. O değerler ve doğrular, doğrultusunda bir yol izleyerek kişi bana inanmamayı seçiyor ise karşı tarafa inandırmak adına bir çaba sarf etmem. Çünkü insanların yıkılmaz doğruları ve değerleri vardır. Ben doğruyu söylerim ve kişiye bırakırım. Ne kadar inandırma çabasına girersem kendime haksızlık yapmış olurum çünkü ben kendimi biliyorum ve yetiyorum.
Kişilik & Karakter konusunda 21,7b cevap paylaştı.
Değer verdiğim biriyse, evet çabalarım. Ama öyle kendimi harap etmem anlatırım biraz çabalarım sonra sıkılırım. Düşünceleri umrumda olmayan biriyse, ister inansın ister inanmasın umrumda olmaz.
@izmir35bey değer verdiğim insanın beni anlaması için çabalarım evet ama anlamamakta ısrar ediyorsa, sıkılırım. Senin neden kafan karışıyor ki? Benimki yapı meselesi
Bana karşı iyi niyet besleyen insan bana inanır ve beni benden dinler. İnanmak istemiyorsa kendi bilir. Kimseye ısrarla, inatla kendimi anlatamam. Böyle söylesem de bu biraz da olaya ve kişiye bağlı aslında. O kişi bana değer veriyordur ve benim de çok değer verdiğim bir insandır, olaylar öyle benim aleyhime gelişmiştir ki, bana inanmamakla haklı birçok gerekçesi vardır. O zaman çabalarım, buna değecek bir insansa çabalarım ama inanmamak konusunda direniyorsa artık yapacak bir şey kalmaz. İnsan kendisine karşı pis niyet besleyen, fesat yılanlara asla kendisini anlatmak için didinmemeli ayrıca. Bu eforu böylesi yaratıklar için sergilememeli. Emek verilecekse de buna değen insan için emek verilmeli
Şimdi şöyle bir durum var.. Eğer karşımdaki insan içerisinde bulunduğum durumu yanlış anladıysa ve değer verdiğim biriyse kesinlikle açıklamamı yaparım ve gönlünü almak isterim, neticede benim yüzümden oldu derim.. Fakat sallamadığım bir olay varsa hiç kasmam kim neye inanmak istiyorsa inanabilir.. Keyifli geceler..
Sıradan birinin bana inanmaması umrumda bile olmaz, ama değer verdiğim birinin bunu yapması beni incitir. Yine de inanması için hiçbir şey yapmam. Zaten verdiğim değer ve güven karşılıklı olsaydı onu inandırmak zorunda kalmazdım.
Bu tamamen ona verdiğim değerle doğru orantılı. Sevdiğim, kıymet verdiğim insanı kendime inandırmak için elimden gelenin en iyisini yaparım. Diğer türlü hiç uğraşmam ister inansın isterse inanmasın. Ancak yaptığım her şeye rağmen inanmayanla da bir noktadan sonra artık uğraşmam. Çünkü bütün samimiyetime rağmen inanmıyorsa bu kendi tercihi.
Evet, çabalarım. Eğer ki, sevdiğim ve değer verdiğim birisiyse daha çok çabalarım, bana inanması için elimden geleni yaparım. Ama, bunun da bir sınır noktası vardır. Belli bir yerden sonra, ben bütün çabamı göstermeme rağmen, hâlâ bana inanmamaya devam ediyorsa, artık çabalamayı bırakırım. Neye isterse ona inansın, ne yapayım?
Eskiden yapardım. Ama anladım ki insanlar sen ne dersen de inanmak istediklerine inanıyorlar o yüzden ben yanlış olduğunu doğrusunu bir kere söylemeyi tercih ediyorum inanıp inanmamak karşıdakine kalmış
Ay evet kaç gündür kendimi inandırmaya çalışıyorum, sevmesem asla uğraşmam. İlk uğraştığım kişidir kendisi allahın it oğlu iti. Bugün karar verdim uğraşmayı bıraktım. Çok bile uğraştım.
Bir iki cümle belki, o da değer verdiğim bir insan ise. Haricinde kimsenin bana inanması için çaba göstermem, tercihi gördüğü bildiği kadarıyla yapabilir.
Şöyle etraflıca durumu ele alır güzelce açıklamamı yaparım. Tıpkı mala anlatır gibi en ince ayrıntısına kadar iyice açıklarım. Fakat ısrarla hayır o öyle değil böyle derse de uğraşmam yani. Dilediği gibi düşünebilir.