Bencilliğe Kaçmadan, İlk Önce "Ben" Demeliyiz

Hepimiz yeri geldiğinde bencil düşünebiliyor, özellikle benim hayatımda çok bencil insanlar var o bir şeyi istiyor ama karşısındakini düşünmeden ve istediği şey onunla alakalı. Bu her şey olabilir...

Ama şöyle bir şey var; bu tip insanlar kendi çıkarlarını düşünmektedir, oysa benim bahsettiğim tamamen farklı, etrafımıza bakalım ne çok gereksiz değer verdiğimiz sevdiğimiz var karşılıksız ne gerek var? Eğer sevginin değerinin dostluk, aşk, fedakarlık vs. karşılığı yoksa olmuyor bir sure sonra hayır ben karşılık beklemiyorum diyenler olabilir. Ama bekliyor insan şöyle bir zamanda ihtiyaç duruyorsun, bekliyorsun alamayınca kırılıyorsun ve o insan bunu sana vermiyordu karşılığını sana değer vermiyordu hiçsin onun gözünde! Bu böyle!

Belki o da başkasından alamıyor, yani kim seni ne kadar seviyorsa o kadar seviceksin, ne kadar değer veriyorsa o kadar vericeksin. Fedakarlık farklı tabii...

Sonra olan bu canımızı sıkanlar yine canımız!

Önce kendi mutluluğun hele gençsen, sen sevildigin kadar sev, önemsendiğin kadar önemse. İyi bir insan ol ve karşındakinin seni yönetmesine izin verme hele onun mutluluğu için bazen işte kendin için bencil olacaksın sana uyanlar uysun ters düşenler gelmesin.

İlk bencem nasıl oldu bilmiyorum :( :)